اقدام پژوهی: کمک به امیدرضا، دانش آموز سوگوار پایه هشتم، برای کاهش انزوا و سازگاری با فقدان پدر از طریق راهبردهای حمایتی، مشارکتی و ایجاد فضای امن در مدرسه شهید خضری روستای مادوان

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 154

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSHR-1-5_008

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1404

چکیده مقاله:

این اقدام پژوهی با هدف اصلی کمک به امیدرضا، دانش آموز پسر پایه هشتم مدرسه شهید خضری روستای مادوان، برای کاهش انزوا، مدیریت احساسات ناشی از سوگ فقدان پدر و تسهیل فرآیند سازگاری او با شرایط جدید در محیط مدرسه انجام پذیرفته است. مسئله اساسی، مشاهده نشانه های بارز انزوا، غم شدید، کاهش تعاملات اجتماعی و افت احتمالی عملکرد تحصیلی در امیدرضا پس از فوت پدرش بود. این پژوهش در یک دوره زمانی مشخص (به عنوان مثال، سه ماه) در محیط کلاس و مدرسه و توسط معلم راهنما/مشاور مدرسه به اجرا درآمد. در مرحله اول (شواهد ۱)، اطلاعات از طریق مشاهده مستقیم و ثبت رفتارهای انزواگرایانه امیدرضا (مانند گوشه گیری، عدم تمایل به صحبت، حالات چهره غمگین)، بررسی وضعیت تحصیلی و مشارکت کلاسی او قبل و بعد از فقدان، مصاحبه با مادر امیدرضا برای درک بهتر شرایط خانوادگی و روند سوگواری، و همچنین گفتگوهای اولیه و همدلانه با خود امیدرضا (با رعایت کامل ملاحظات اخلاقی و حفظ حریم خصوصی) جمع آوری گردید. تحلیل این داده ها عمق تاثیر سوگ بر وضعیت روحی، اجتماعی و تحصیلی امیدرضا را آشکار ساخت. پس از تحلیل وضعیت، مجموعه ای از راهکارهای حمایتی، مشارکتی و مبتنی بر ایجاد فضای امن طراحی و اجرا شد. این راهکارها شامل: ایجاد رابطه مبتنی بر اعتماد و همدلی با امیدرضا، فراهم کردن فرصت هایی برای بیان احساسات (در صورت تمایل)، تشویق به مشارکت تدریجی در فعالیت های کلاسی و گروهی با فشار کم، استفاده از ظرفیت همسالان حمایتگر، ارتباط مستمر و حمایتی با خانواده، و معرفی فعالیت های آرام بخش و معنادار بود. پس از اجرای این راهکارها، در مرحله دوم (شواهد ۲)، مجددا از طریق مشاهده رفتار، بررسی پیشرفت تحصیلی و مشارکت، گفتگو با امیدرضا و مادرش، داده ها جمع آوری و تحلیل شدند. نتایج نشان دهنده کاهش قابل توجه در رفتارهای انزواگرایانه، بهبود نسبی در حالات خلقی، افزایش تمایل به برقراری ارتباط با همسالان و معلم، مشارکت بیشتر در فعالیت های کلاسی و بهبود نسبی در عملکرد تحصیلی امیدرضا بود. این پژوهش نشان می دهد که حمایت های هدفمند، همدلانه و مستمر مدرسه و معلم می تواند نقش بسیار موثری در کمک به دانش آموزان سوگوار برای عبور از بحران و بازگشت به روند طبیعی زندگی و تحصیل داشته باشد، به ویژه در محیط های روستایی که دسترسی به خدمات تخصصی مشاوره ممکن است محدودتر باشد.

نویسندگان

حامد قهرمانی

کارشناسی مهندسی عمران