یادگیری با طعم خودباوری: نقش رویکردهای نوین تدریس در پرورش اعتمادبه نفس دانش آموزان

اعتمادبه نفس به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های رشد روانی و تحصیلی دانش آموزان، تاثیر مستقیمی بر میزان مشارکت، انگیزه و پایداری آنان در مسیر یادگیری دارد. در این پژوهش، نقش روش های نوین تدریس مانند یادگیری مشارکتی، آموزش مبتنی بر پروژه، بازی محوری و تدریس معکوس، در تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. روش پژوهش، ترکیبی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه با معلمان و دانش آموزان جمع آوری و تحلیل گردیده اند. نتایج نشان می دهد که این رویکردهای نوین با ایجاد محیط های امن، تعاملی و غیررقابتی، احساس توانمندی و ارزشمندی را در دانش آموزان تقویت می کنند. همچنین، فرصت مشارکت فعال در فرآیند یادگیری موجب کاهش اضطراب، افزایش رضایت از خود، و بالا رفتن سطح اعتمادبه نفس تحصیلی شده است. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس، بستر اجرایی برای گسترش این شیوه های تدریس را فراهم و توسعه حرفه ای معلمان را در این حوزه در اولویت قرار دهند.

کلیدواژه ها:

اعتمادبه نفس تحصیلی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری مشارکتی ، انگیزش درونی.