بررسی رفتار خوردگی پوشش خود ترمیم کننده پایه آلومینیومی حاوی درصدهای مختلف بنزوتریازول در محلول 3/5 درصد NaCl

امروزه پوشش نانو ساختار اکسید آلومینیوم به دلیل دارا بودن مقاومت به خوردگی و سایش عالی کاربرد وسیعی در صنایع یافته است. روش های مختلفی برای اعمال نانوپوشش ها وجود دارد همانند فرایند ، PVD ، CVD سل- ژل و ... . در این میان روش سل- ژل به دلیل در بر داشتن مزایایی همانند سهولت کارایی، همگنی و یکنواختی بالای ترکیب شیمیایی از جایگاه ویژه ای در صنعت پوشش دهی برخوردار می باشد. بنابراین در این مقاله پوشش آلومینا حاوی مخازن نگهدارنده شامل غلظتهای مختلف ممانعت کننده بنزوتریازول، همانند 18 ، 3.6 و 5.4 درصد، بوسیله روش سل- ژل تحت فرایند غوطه وری بر روی زیر لایه آلومینیومی اعمال شده، سپس خواص فازی، ساختاری و مورفولوژی پوشش بوسیله GIXRD و FESEM ارزیابی گردیده و خواص خوردگی پوشش نیز در محلول NaCl 3.5% بوسیله روش های الکتروشیمیایی همانند پلاریزاسیون تافلی و امپدانس الکتروشیمیایی مطابق استاندارد G59 ASTM ارزیابی شده است. نتایج نشان دهنده همگنی یکنواختی پوشش و افزایش مقاومت به خوردگی آلومینیوم بوسیله خروج ممانعت کننده های بنزو تریازول از نانو مخازن ها و جلوگیری از ایجاد ترک و رشد آنها، بخصوص در غلظت بهینه 3.6 درصد بنزوتریازول است.

کلیدواژه ها:

پوشش نانو ساختار پایه آلومینیومی ، رفتار خوردگی ، خود ترمیم کننده ، ممانعت کننده