مطالعه جنبه های عملیاتی هوش مصنوعی در بهبود عملکرد دانش آموزان

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوین، تاثیرات عمیقی بر نظام های آموزشی و فرآیند یادگیری دانش آموزان داشته است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش کیو، به ذهنیت شناسی جنبه های کاربردی هوش مصنوعی در دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، مانند سیستم های یادگیری تطبیقی و تحلیل داده های بزرگ، توانسته اند فرآیند آموزش را شخصی سازی کرده و کیفیت یادگیری را ارتقا دهند. این فناوری همچنین نقش مهمی در کاهش نابرابری های آموزشی داشته و فرصت هایی را برای دانش آموزان مناطق کم برخوردار فراهم کرده است. از سوی دیگر، چالش هایی مانند مسائل اخلاقی، حریم خصوصی و وابستگی بیش ازحد به فناوری شناسایی شده اند که نیازمند مدیریت و طراحی مسئولانه است. ذهنیت دانش آموزان نسبت به هوش مصنوعی تحت تاثیر تجربه های شخصی، آگاهی از قابلیت های فناوری و فرهنگ جامعه قرار دارد. در این راستا، آموزش مناسب درباره هوش مصنوعی و ارائه تجربیات مثبت می تواند نگرش دانش آموزان را بهبود بخشد. نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران، معلمان و توسعه دهندگان فناوری های آموزشی ارزشمند باشد. استفاده بهینه از هوش مصنوعی در آموزش، نیازمند همکاری همه جانبه میان ذی نفعان مختلف و تدوین چارچوب های اخلاقی و قانونی مناسب است. این پژوهش بر اهمیت استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی برای ارتقای عدالت آموزشی، تقویت مهارت های شناختی و بهبود یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش شخصی سازی شده ، نابرابری آموزشی ، ذهنیت دانش آموزان ، چالش های اخلاقی ، تحلیل داده های بزرگ ، یادگیری تطبیقی.