نحوه برخورد صحیح با دانش آموزان بیش فعال

اختلال بیش فعالی همراه با نقص توجه (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری در دوران کودکی است که پیامدهای قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان به ویژه در محیط مدرسه دارد. دانش آموزان مبتلا به این اختلال اغلب دچار ناتوانی در تمرکز، رفتارهای تکانشی و فعالیت بیش از حد هستند که این ویژگی ها می تواند روند یادگیری آنان و تعامل شان با معلمان و همسالان را با چالش مواجه سازد. این مقاله مروری با هدف بررسی روش های موثر، علمی و مبتنی بر شواهد برای برخورد صحیح با دانش آموزان بیش فعال در محیط های آموزشی نگاشته شده است. در این راستا، مطالعات پیشین در حوزه های روان شناسی تربیتی، علوم رفتاری و آموزش و پرورش مورد تحلیل قرار گرفته و راهبردهایی نظیر مدیریت رفتاری مثبت، تنظیم ساختار کلاس، ارتباط موثر معلم-دانش آموز، مداخلات شناختی-رفتاری و همکاری خانواده ها بررسی شده اند. نتایج حاصل از مرور متون نشان می دهد که بهره گیری از رویکردهای ترکیبی و فردمحور، ضمن تقویت خودنظم بخشی و تعامل اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در ارتقاء کیفیت یادگیری و کاهش رفتارهای ناسازگار دانش آموزان بیش فعال دارد. این مقاله تلاش دارد تا راهکارهای عملی و علمی را در اختیار معلمان، مشاوران و خانواده ها قرار دهد تا از طریق آن زمینه ای برای آموزش اثربخش تر و محیطی حمایتی تر برای این دسته از دانش آموزان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، اختلال کم توجهی بیش فعالی ، رفتارهای ناسازگار ، مدیریت کلاس ، دانش آموزان با نیازهای ویژه.