عوامل موثر بر شادی کودکان در فضای باز مجتمع های مسکونی (مورد مطالعه: دو مجتمع مسکونی در شهر شیراز)

پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر احساس شادی کودکان در فضای باز مجتمع های مسکونی انجام شده است. شادی به عنوان یک پدیده چندبعدی، شامل ابعاد اجتماعی (ارتباطات مثبت با دیگران)، عاطفی (تجربه احساسات مثبت) و شناختی (رضایتمندی) است که در تعامل با یکدیگر تجربه کلی شادی را شکل می دهند. تحقیق، از لحاظ هدف، کاربردی، از نظر نوع، کمی و به لحاظ روش، پیمایشی و توصیفی - تحلیلی است. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون، آزمون تی تک دامنه و آزمون رگرسیون در نرم افزار SPSS۲۴ تحلیل شدند. نتیجه آزمون همبستگی پیرسون با ارائه ضریب ۶۳۹/۰ فرضیه پژوهش مبنی بر وجود رابطه مثبت و مستقیم میان کیفیات کالبدی – محیطی فضای باز مجتمع مسکونی و احساس شادی کودکان را اثبات کرد. بیشترین شدت ارتباط، متعلق به خوانایی و وضوح محیط (۶۳۳/۰) و بعد از آن، فضای سبز (۵۷۷/۰) بوده است. میزان پیش بینی کنندگی شادی بر اساس فاکتورهای محیطی، از طریق آزمون رگرسیون به دست آمد. نتیجه آزمون نشان داد که متغیرهای نظام حرکتی سواره (۱۶۹/۰) و امکانات فیزیکی محیط (۱۷۷/۰) دارای تاثیر غیرمستقیم بر شادی می باشند. درحالیکه، سایر متغیرها دارای اثر توامان مستقیم و غیرمستقیم بودند: خوانایی و وضوح محیط (تاثیر مستقیم ۲۷۱/۰ و غیرمستقیم ۲۳۲/۰)، فضای سبز (تاثیر مستقیم ۳۶۶/۰ و غیرمستقیم ۱۸۹/۰) و دسترسی های پیاده (تاثیر مستقیم ۲۱۸/۰ و غیرمستقیم ۲۰۳/۰). بررسی نتایج به دست آمده نشان می دهد که کودکان برای احساس رضایتمندی و شادی، فعالیت و پویایی در محیط را به داشتن تجهیزات از پیش تعیین شده در محیط ترجیح می دهند. بنابراین، پژوهش های آتی می تواند در زمینه بررسی فعالیت های مطلوب کودکان در فضای باز مجتمع و شناسایی قابلیت های محیطی لازم برای این فعالیت ها صورت پذیرد.

کلیدواژه ها:

فضای باز ، مجتمع های مسکونی ، شادی ، تعاملات اجتماعی ، رضایتمندی ، کودکان