فهم و تجربه کودکان از زلزله ۱۳۹۶ کرمانشاه

پژوهش حاضر باهدف بررسی آسیب های ناشی از زلزله سال ۱۳۹۶ بر کودکان زلزله زده کرمانشاه و به روش نظریه مبنایی انجام شده است. اطلاعات با استفاده از مصاحبه عمیق نیمه ساخت یافته با ۱۲ نفر از کودکان آسیب دیده شهرستان های سرپل ذهاب و ثلاث باباجانی و با استفاده از نمونه گیری هدفمند، جمع آوری شده است. کودکان در مصاحبه خود شرایط زمینه ای، شرایط علی، شرایط مداخله گر، ادراک، راهبرد و پیامدهای برخورد خود در مواجهه با این فاجعه هولناک را توصیف کرده اند. نتایج این پژوهش نشان داد که کودکان موردمطالعه، دچار آسیب های شدید جسمی و ضربه های شدیدتر روانی- اجتماعی شده بودند که بعد از گذشت چند سال هنوز زندگی این کودکان را تهدید می کند و چنانکه باید به آن ها رسیدگی نشده است. به علاوه، این کودکان درک کامل و درستی از وضعیت زمان زلزله نداشته و خیلی از آن ها کمترین آگاهی از زلزله و شرایط آن داشتند. تاثیرپذیری هر یک از آن ها از این آسیب ها و شرایط پیش آمده متفاوت بود. همچنین، پدیده محوری این مطالعه «ناامنی وجودی» نام گذاری شد که نشانگر شرایط بسیار دشوار آنان در مقابل زلزله است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، پیامدهای اقتصادی- اجتماعی ، زلزله کرمانشاه ، کودکان زلزله زده ، نظریه مبنایی