تاثیر فناوری های نوین بر مدیریت دولتی و فرآیند خط مشی گذاری عمومی

ظهور فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی (ICT) و ابزارهای دیجیتال هوشمند، انقلابی بنیادین در ساختار و کارکردهای مدیریت دولتی و فرآیند خط مشی گذاری عمومی ایجاد کرده است. این فناوری ها با تسهیل جمع آوری و تحلیل داده های کلان (Big Data) و کاربرد الگوریتم های یادگیری ماشینی، امکان ارائه تحلیل های پیش بینانه و تصمیم گیری مبتنی بر شواهد را در سطوح مختلف سیاستگذاری فراهم آورده اند. در حوزه مدیریت دولتی، بهره گیری از سیستم های مدیریت فرآیند کسب وکار (BPM) و پلتفرم های دولت الکترونیک، باعث افزایش بهره وری، شفافیت و پاسخگویی دستگاه های حکومتی شده است. همچنین، فناوری های نوین نقش کلیدی در ارتقاء تعاملات بین دولت و ذینفعان، تقویت مشارکت مردمی و دموکراتیزه کردن فرآیندهای سیاستگذاری ایفا می کنند. با این وجود، چالش های مربوط به امنیت اطلاعات، حریم خصوصی، و عدالت دیجیتال همچنان موانعی جدی بر سر راه ادغام این فناوری ها در ساختارهای حکمرانی سنتی باقی مانده اند. بنابراین، مطالعات اخیر بر توسعه چارچوب های حکمرانی فناوری و سیاست های تطبیقی جهت تسهیل تحول دیجیتال در عرصه عمومی تمرکز دارند. به طور کلی، فناوری های نوین به عنوان محرک اصلی تحول ساختاری و فرآیندی در مدیریت دولتی و خط مشی گذاری عمومی شناخته می شوند که در صورت مدیریت صحیح، می توانند کارآمدی، اثربخشی و مشروعیت سیاست های عمومی را به طور چشمگیری افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی (ICT) ، مدیریت دولتی ، خط مشی گذاری عمومی ، دولت الکترونیک