ارزیابی و مقایسه تاثیر الیاف پلی الفین و فولادی بر روی خواص مکانیکی بتن توانمند

ویژگی هایی مانند مقاومت اولیه بالا، سهولت در بتن ریزی، تراکم بدون جداشدگی و خواص مکانیکی بلند مدت باعث شده در سال های اخیر استفاده از بتن های توانمند در کشورهای مختلف رواج یابد. مهندسین با راه های دستیابی به مقاومت بالا در بتن آشنا هستند اما باید مقوله کارائی و همچنین دوام بتن نیز مورد توجه قرار گیرند. بتن توانمند بر اساس تعاریف دانشمندان و استاندرادها بتنی هست که در حالت تازه خواص بتن خودتراکم، در حالت سخت شده خواص بتن پرمقاومت و در طولانی مدت خواص بتن با دوام را داشته باشد. برای رسیدن به مقاومت بالا در بتن استفاده از عیار بالای سیمان امری اجتناب ناپذیر می باشد و افزایش مصرف سیمان باعث افزایش جمع شدگی ناشی از خشک شدن در بتن شده و ترک خوردگی بتن افزایش می یابد که می توان برای جلوگیری از ترک خوردگی بتن از انواع مختلف الیاف استفاده کرد. الیاف علاوه بر جلوگیری از ترک خوردگی بتن باعث بهبود خواص مکانیکی آن به ویژه مقاومت های کششی و خمشی می گردد. در پژوهش حاضر به بررسی تاثیر دو نوع الیاف در خواص مکانیکی بتن توانمند پرداخته شده است. به این منظور الیاف های پلی الفین و فولادی در درصدهای حجمی 15/0، 3/0، 45/0 و 6/0 درصد به مخلوط بتن توانمند افزوده شده و آزمایش های کارایی بتن در حالت تازه (جریان اسلامپ) و مقاومت فشاری، مقاومت کششی و مقاومت خمشی در سنین 7 و 28 روزه برای بتن سخت شده انجام یافته است. نتایج حاصل نشان می دهد افزودن الیاف در مقادیر کم باعث بهبود مقاومت فشاری و در مقادیر بالا باعث افزایش قابل توجه مقاومت های کششی و خمشی بتن توانمند می گردد در ضمن الیاف فولادی نسبت به الیاف پلی الفین عملکرد بهتری در بهبود خواص مکانیکی بتن توانمند داشت.

کلیدواژه ها:

الیاف پلی الفین ، الیاف فولادی ، بتن توانمند ، خواص مکانیکی