ساماندهی و مدیریت بافت های فرسوده با رویکرد حکمروایی شهری موردمطالعه: بافت فرسوده شهر قدس

اغلب شهرهای مهم و تاریخی ایران، به سبب نوع اقلیم و به خصوص نوع مصالح استفاده شده و به علت عدم رعایت اصول و استاندارهای طراحی شهری و شهرسازی، با پدیده بافت های فرسوده مواجه هستند. هرگونه برنامه ریزی و اقدام در بافت های فرسوده شهری، به دلیل خصوصیات متمایز اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، حقوقی و زیست محیطی این پهنه ها، دقت و ظرافت خاص خود را می طلبد، بنابراین برنامه ریزی مردم محور و مشارکت پایدار مردمی در این خصوص اهمیت ویژه ای دارد.رویکرد حکمروایی از جمله رویکردهای مدیریتی است که تاکید زیادی بر برنامه ریزی مردم محور و گروه های ذینفع دارد. هدف اساسی این پژوهش ساماندهی و مدیریت بافت های فرسوده شهری با رویکرد حکمروایی شهری است که جهت انجام مطالعات میدانی و تحلیلی شهر قدس را انتخاب نموده است که در زمره پژوهش های توصیفی تحلیلی و کاربردی قرار می گیرد. جامعه آماری آن ساکنین محله و مسئولین مرتبط در سازمان ها و نمونه آماری آن تعداد ۲۰۰ نفر که با استفاده از روش نمونه گیری کوکران انتخاب گردیده اند. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از روش تحلیل رگرسیون و روش تحلیل SWOT انجام گردیده است. نتایج بدست آمده نشان می دهد که ساماندهی بافت های فرسوده با رویکرد حکمروایی تاثیر مستقیم و معناداری بر ابعاد اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و محیطی بافت ها دارد. بعلاوه نتایج نشان می دهد که جهت ساماندهی بافت محدوده با رویکرد حکمروایی استفاده از راهکارهای محافظه کارانه(WO) در اولویت اول قرار دارد

کلیدواژه ها:

بافت شهری ، فرسودگی ، بافت فرسوده شهری ، مدیریت ، حکمروایی شهری ، شهر قدس