ارزیابی ترجمه فارسی گزیده ای از صنایع بدیعی در دو منظومه ونوس و آدونیس و لوکرس از شکسپیر

صنایع بدیعی کاربرد هنرمندانه زبان از رهگذر گزینش ساخت های خاص نحوی و زبانی است که به شاعران در بیان آراء و اندیشه های خود یاری می رسانند. این صنایع تا به اندازه زیاد ساختارمحورند و در برگردان به زبانی دیگر، از دست می روند. این ازدست شدگی صنایع در ترجمه متون شاعرانه دوچندان غامض می شود، چه در شعر نه فقط معنا که صورت نیز مهم است و چون در برگردان زبان شاعرانه آنچه بیش از همه از دست می رود، صورت زبان است؛ پیداست صنایع بدیعی نیز تا به اندازه بسیار از دست می رود. بااین حال، یافت می شوند مترجمانی که ضمن آگاهی کامل به سبک و سیاق و صورت دو زبان مبدا و مقصد، به صرافت می افتند که این صورت های خاص را در زبان مقصد بازآفرینی کنند. شکسپیر ازجمله شاعران انگلیسی است که از این صنایع بدیعی در آثار نمایشی و شعری خود به طرزی خلاقانه و کارکردی بهره برده است. از میان آثار غیرنمایشی شکسپیر، دو منظومه ونوس و آدونیس و تعدی به لوکرس که به تازگی به زبان فارسی ترجمه شده اند، به طرزی معنادار از برخی از این صنایع بدیعی بهره گرفته اند. ارزیابی کلی برگردان فارسی این صنایع منتخب از منظر تعادل نقشی نشان می دهد مترجم فارسی ضمن آگاهی از این صنایع، بسیار کوشیده است این صنایع را به طرزی کارآمد و در پرتو تعادل نقشی به زبان فارسی برگرداند. این مقاله می کوشد برگردان فارسی گزیده ای از این صنایع را در پرتو تعادل نقشی بررسی و ارزیابی کند.

کلیدواژه ها:

صنایع بدیعی ، زبان شاعرانه ، صورت ، ترجمه ، تعادل نقشی