تاثیر سیستم های خاک ورزی، مدیریت بقایا و مصرف کود فسفر بر عملکرد گلرنگ تحت شرایط شوری

پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر وجود بقایای گیاهی ایستاده، روش­های مختلف خاک­ورزی و مقدار مصرف کود فسفر بر عملکرد محصول گلرنگ، به مدت دو سال در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوترآباد اصفهان در یک خاک لوم­رسی­سیلتی انجام شد. آزمایش به صورت کرت های یک بارخرد شده در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمار اصلی شامل سه سطح بدون­خاک ورزی، کم­خاک ورزی و شخم مرسوم بود. تیمارهای فرعی شامل چهار سطح صفر، ۵۰ ، ۷۵ و ۱۰۰ درصد توصیه کودی فسفر بر مبنای آزمون خاک در هر کدام از سطوح خاک ورزی بودند. مقادیر عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه، غلظت فسفر در برگ و دانه و فسفر قابل دسترس خاک اندازه گیری شد. نتایج نشان داد بیشترین افزایش مقدار فسفر قابل دسترس خاک به­ترتیب در خاک سطحی کرت های بی خاک ورزی و کم خاک ورزی مشاهده شد. کاربرد سوپرفسفات تریپل موجب افزایش معنی دار میانگین فسفر قابل دسترس خاک از ۵/۳ به ۳/۲۵ میلی گرم در کیلوگرم شد. افزایش معنی­دار عملکرد بیولوژیک (۳/۱۶ تن درهکتار) و دانه گلرنگ (۱/۵ تن در هکتار) در تیمار ۷۵ درصد توصیه کودی فسفر بدست آمد. خالص برداشت فسفر توسط گلرنگ از ۶/۱۷ کیلوگرم در هکتار در تیمار شاهد به ۶/۳۷ کیلوگرم در هکتار در تیمار۱۰۰ درصد توصیه کودی افزایش یافت. با وجود بقایای گیاهی و انجام روش های کم خاک ورزی و بدون خاک ورزی در شرایط شوری آب و خاک، افزایش معنی­دار عملکرد کل و دانه گلرنگ بدست آمد که نشان دهنده­ی برتری روش های کم­خاک ورزی و بدون­خاک ورزی در مقایسه با خاک ورزی مرسوم بود. در کاشت گیاه گلرنگ کاربرد ۷۵ درصد کود فسفری کافی بود چرا که در تمام انواع خاکورزی این سطح از کاربرد فسفر عملکردی معادل ۱۰۰ درصد توصیه کودی داشت.

کلیدواژه ها:

بقایای گیاهی ، خاک ورزی ، گلرنگ ، سوپر فسفات تریپل