انتخاب مواد شیمیایی فلوتاسیون برای جدایش پیرولوزیت از کلسیت

در این پژوهش، فلوتاسیون پیرولوزیت و کلسیت و امکان جدایش آن ها از یکدیگر با کلکتورهای کاتیونی و آنیونی مورد مطالعه قرار گرفت. نتیجه ها نشان داد که بیش ترین بازیابی فلوتاسیون پیرولوزیت با کلکتور آنیونی اولئیک اسید در ۹=pH  و بیش ترین بازیابی در فلوتاسیون کاتیونی توسط دودسیل آمین در ۸=pH  به دست می آید. آنالیز FT-IR نشان داد که در این شرایط جذب اولئیک اسید و دودسیل آمین در سطح پیرولوزیت به ترتیب از نوع شیمیایی و فیزیکی است. با بررسی مواد شیمیایی گوناگون مشخص شد که در فلوتاسیون آنیونی، مس سولفات مناسب ترین ترکیب برای فعال سازی سطح پیرولوزیت و بازداشت کلسیت است. با استفاده از اولئیک اسید ۴-۱۰ مولار و مصرف  ppm برابر با ۱۰۰۰ مس سولفات بیش ترین مقدار بازیابی فلوتاسیون پیرولوزیت در ۹=pH حدود ۸۴ درصد به دست آمد. در این شرایط بازیابی کلسیت به حدود ۳۸ درصد رسید. در فلوتاسیون کاتیونی، سدیم کربنات و کلسیم کلرید نقش موثری در بازداشت کلسیت بازی کردند. در حضور ۴-۱۰ مولار سدیم کربنات و در۵/۷=pH بازیابی کلسیت تا ۷/۱۳% کاهش می یافت، در حالی که در این شرایط بازیابی پیرولوزیت ۵/۹۰% بود. همچنین در۵/۷=pH با مصرف ۴-۱۰×۵ مولار کلسیم کلرید، بازیابی کلسیت به ۸ /۱۰% کاهش یافته ولی بازیابی پیرولوزیت نیز اندکی کاهش یافته و به حدود ۱/۷۶ درصد رسید. بنابراین فلوتاسیون کاتیونی با استفاده از بازداشت کننده ی سدیم کربنات برای جدایش پیرولوزیت از کلسیت مناسب تر است.

کلیدواژه ها:

پیرولوزیت ، کلسیت ، فلوتاسیون ، مواد شیمیایی فلوتاسیون