ارزیابی روش های پیاده سازی و راه حل های هوشمندسازی سازگار با محیط زیست: مطالعه موردی شهر تهران

زمینه و هدف: شهر هوشمند در سال های اخیر و در واکنش به شهری سازی روزافزون و تغییرات آب و هوایی جهان اهمیت یافته است. رشد شهرها به طور ذاتی باعث شده برای هدایت شهرها از شیوه های جدید هوشمندسازی استفاده شود. برای شهرسازی هوشمند در چشم انداز ﺁینده فضاهای شهری، نیازمند شناخت کامل معیارهای هوشمندی و بررسی تخصصی شهر است. هوشمند سازی محیط زیست، ساختاری چندبعدی، متشکل از اقلیم و اکوسیستم، آلودگی ها و مدیریت پایدار منابع است. هدف اصلی تحﻘیق پیشرو، بررسی وضعیت هوشمندسازی شهر تهران بر اساس شاخص های زیست محیطی است.

روش بررسی: روش مطالعه و تحقیق این پژوهش به صورت کیفی و تحلیل داده ها و تطبیق اسناد مربوط به محیط زیست و ارتباط آن با هوشمندسازی شهری می باشد.

یافته ها: یافته های حاصل از تحقیقی که بر اساس شاخص های در نظر گرفته از شهر هوشمند در شهر تهران انتخاب گشته (دولت هوشمند، زندگی هوشمند محیط زیست هوشمند، اقتصاد هوشمند و در نهایت شهروند هوشمند) نشان داد که در این پژوهش تاثیرات فعالیت های انسانی بر محیط زیست با تمرکز بر هوشمند سازی زیست محیطی، که در آن محیط زیست از حالت منحصربه فرد خارج شده و کاهش یافته است.

بحث و نتیجه گیری: همان گونه که آمار آلودگی هوای شهر تهران نشان می دهد تهران در دو سال گذشته فقط دو روز هوای پاک داشته است بنابراین به نظر می رسد با هوشمندسازی شهری می توان راهکارهای راهبردی در بعد محیط زیست مانند استفاده از انرژی های پاک و تجدیدپذیری، گسترش کیفی محیط زیست و استفاده از آب و پساب را تا حدودی کنترل کرد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی ، محیط زیست ، روش های عملیاتی و اجرائی ، شهرسازی ، شهر هوشمند تهران.