بررسی میزان انطباق شاخص GRI در خشکسالی منابع آب زیرزمینی دشت قزوین

خشکسالی یکی از پدیده­های زیان ­بار آب و هوایی است که علاوه بر آب های سطحی تاثیر آن بر منابع آب زیرزمینی نیز بایستی پایش و شناسایی شود. هدف اصلی مقاله حاضر، مطالعه و بررسی اثرات خشکسالی بر رفتار سفره آب زیرزمینی دشت قزوین با استفاده از شاخص خشکسالی منبع آب زیرزمینی (GRI) بوده است. برای این منظور تراز آب زیرزمینی به عنوان معیار اصلی مطالعه در چاه­هایی با کمترین، بیشترین و مقادیر متوسط افت، مورد بررسی قرار گرفت. از آمار سال­های ۱۳۹۰-۱۳۴۵ به دلیل کامل بودن اطلاعات استفاده و محاسبات و ارزیابی های لازم انجام شد. نتایج نشان داد که یک روند کاهشی در مقادیر شاخص GRI طی سال­های ۱۳۸۰-۱۳۷۵ وجود داشته و از طرف دیگر در همین محدوده زمانی، خشکسالی های با درجات بالا در سفره آب زیرزمینی مورد مطالعه رخ داده است. همچنین نتایج بیانگر وجود همبستگی معنی داری در سطح ۹۹ درصد شاخص خشکسالی هیدروژئولوژیکی GRI با شاخص خشکسالی هواشناسی SPI در مقیاس ۴۸ ماهه و تاخیر زمانی سه ماهه می باشد. ارزیابی تعداد زیادی از چاه­های منطقه با شاخص GRI نشان داد که این شاخص عملکرد خوبی در دشت قزوین دارد. لذا با قاطعیت می­توان اظهار نمود که بدون نیاز به هیچ ضریب تعدیل و یا اصلاح خاصی، شاخص خشکسالی منبع آب زیرزمینی GRI برای آبخوان دشت قزوین به عنوان یک شاخص منطبق قابل استفاده است.

کلیدواژه ها:

خشکسالی ، دشت قزوین ، شاخص منبع آب زیرزمینی ، همبستگی ، SPI