پیش بینی میل به تداوم فعالیت های ورزشی و ترک ورزشی در دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی همبستگی بین نیازهای اساسی روانشناختی با میل به تداوم فعالیت ورزشی و ترک آن در دانش-آموزان انجام شد. تعداد ۲۰۰ دانش آموز (۹۵ نفر پسر و ۱۰۵ نفر دختر) در مقاطع پنجم و ششم ابتدایی یکی از مدارس شهر زنجان به صورت در دسترس در این پژوهش شرکت کردند. به منظور جمع آوری داده ها از مقیاس های نیازهای اساسی روانشناختی، میل به تداوم فعالیت های ورزشی و ترک فعالیت ورزشی استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین متغیرهای میل به ادامه فعالیت ورزشی و رضامندی از نیازها بصورت کلی (۴/۰r =،p < ۰.۰۱ ) و همچنین در سطح سه عامل استقلال (۴۴/۰r =، p < ۰.۰۱)، شایستگی (۴۰/۰r =، p < ۰.۰۱) و وابستگی (۲۶/۰r=، p < ۰.۰۱) همبستگی مثبت معنادار و بین متغیر میل به ادامه فعالیت ورزشی با متغیر تخریب نیازها بصورت کلی (۳۰/۰-r=، p < ۰.۰۱) و همچنین در سطح ۳ عامل استقلال (۳۴/۰- r = ، p < ۰.۰۱)، شایستگی (۲۴/۰-r =، p < ۰.۰۱) و وابستگی (۱۶/۰- r =، p < ۰.۰۱) همبستگی منفی معنادار گزارش شد. نتایج مدل معادلات ساختاری، نشان داد که تنها رضامندی از نیازها میل به ادامه ورزش را به طور مثبت پیش بینی، و ترک فعالیت ورزشی را به طور منفی پیش بینی می کند. پس می توان نتیجه گرفت که احساس رضامندی دانش-آموزان از نیازهای اساسی روانشناختی شان در کلاس های تربیت بدنی باعث تمایل بیشتر آنها به انجام فعالیت های بدنی و همچنین کاهش تمایل به ترک ورزشی در آنها می شود.

کلیدواژه ها:

رضامندی از نیازهای اساسی روانشناختی ، تربیت بدنی ، شایستگی ، وابستگی ، دانش آموزان