بررسی ارتباط بین سوگیری شناختی با مهارت های ارتباطی و مشارکت اجتماعی کارکنان آموزش و پرورش شهرکرد

امروزه، انسان محور حساس و اصلی در هر نظام و سازمانی محسوب می شود و عوامل مرتبط با آن مانند توانایی ها و محدودیت های جسمانی و ذهنی، به شکلی فزاینده به مصابه یک موضوع مهم درنظر گرفته می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین سوگیری شناختی با مهارت های ارتباط و مشارکت اجتماعی کارکنان آموزش و پرورش بود. روش تحقیق بر اساس هدف، کاربردی و از نظر تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان مشغول به کار ستادی آموزش و پرورش شهر شهرکرد در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. حجم نمونه مورد مطالعه بر اساس جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰)، ۲۹۲ نفر بود که به صورت نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه سوگیری شناختی وودی، چامبلس و گلس (۱۹۹۷) با پایایی ۸۹/۰، پرسشنامه تمایل به مشارکت اجتماعی درستکار و همکاران (۱۳۹۹) با پایایی ۸۷/۰ و پرسشنامه مهارت های ارتباطی کویین دام (۲۰۰۴) با پایایی ۸۸/۰ بود. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ بهره گرفته شد و از آزمون های آماری در بخش توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار و در بخش استنباطی مانند آزمون همبستگی و رگرسیون گام به گام استفاده گردید. نتایج حاصل از تحلیل پژوهش حاکی از آن بود که بین سوگیری شناختی با مشارکت اجتماعی و مهارت ارتباطی کارکنان ستادی آموزش و پرورش شهرکرد (۷۹۵/۰-، ۲۱۳/۰-=r) رابطه معنی دار و منفی وجود داشت. نتایج این تحقیق نشان داد که بین سوگیری شناختی با مهارت های ارتباطی و مشارکت اجتماعی ارتباط معنادار و منفی وجود دارد. به عبارت دیگر، هر چه میزان سوگیری های شناختی در کارکنان بیشتر باشد، میزان مهارت ارتباطی و مشارکت اجتماعی آنان کاهش پیدا می کند. بنابراین، برنامه ریزی جهت ارتقاء مهارت های ارتباطی و مشارکت اجتماعی کارکنان، همچنین، افزایش شناخت سوگیری ها در کارکنان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

سوگیری شناختی ، مهارت ارتباطی ، مشارکت اجتماعی ، کارکنان