اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف پذیری عاطفی، دشواری های تنظیم هیجانی و سبک زندگی آرامش مدار والدین کودکان کم توان ذهنی شهر کرج

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر انعطاف پذیری عاطفی، دشواری های تنظیم هیجانی و سبک زندگی آرامش مدار والدین کودکان کم توان ذهنی شهر کرج انجام شد. این مطالعه به شیوه ی شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه ی آماری شامل والدین کودکان کم توان ذهنی در مدارس استثنایی و مراکز مراقبتی شهر کرج در سال ۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه تحت مداخلات درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت، درحالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه های انعطاف پذیری هیجانی (رشید و بیات، ۱۳۹۸)، دشواری در تنظیم هیجانی (گراتز و رومر، ۲۰۰۴) و سبک زندگی آرامش مدار (تقی زاده و رضوانی، ۱۳۹۶) بودند. داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره در نرم افزار SPSS-۲۵ تحلیل شد. یافته ها نشان داد که درمان ACT تاثیر معناداری بر بهبود انعطاف پذیری هیجانی، کاهش دشواری در تنظیم هیجان و ارتقاء سبک زندگی آرامش مدار دارد (P<۰. ۰۰۱). همچنین این درمان موجب بهبود مولفه هایی چون تنظیم هیجان منفی و مثبت، ارتباطات هیجانی، پذیرش هیجانی، رفتار هدفمند، شفافیت هیجانی و آرامش روان شناختی، اجتماعی و هیجانی شد. بنابراین، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند به عنوان یک مداخله ی موثر در بهبود شاخص های روان شناختی والدین کودکان کم توان ذهنی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، انعطاف پذیری عاطفی ، دشواری های تنظیم هیجانی ، سبک زندگی آرامش مدار ، کودکان کم توان ذهنی.