‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬ نقش نظام های یادگیری هوشمند در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان: رویکردی مبتنی بر فناوری های نوین آموزشی

با گسترش فناوری های دیجیتال در سطوح مختلف آموزشی، بهره گیری از نظام های یادگیری هوشمند به عنوان یکی از مولفه های تحول آفرین در فرآیند آموزش و یادگیری، مورد توجه گسترده قرار گرفته است. این نظام ها با تکیه بر الگوریتم های هوش مصنوعی، تحلیل داده های یادگیری و سازگاری با سبک های شناختی و فردی دانش آموزان، می توانند تجربه ای شخصی سازی شده و پویا را در اختیار فراگیران قرار دهند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش و کارکرد نظام های یادگیری هوشمند در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره های تحصیلی مختلف با تمرکز بر کیفیت یادگیری، انگیزش تحصیلی و بازدهی آموزشی است. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی، ابتدا به تبیین مولفه های کلیدی این نظام ها پرداخته و سپس تاثیر آن ها را بر شاخص های عملکرد تحصیلی بررسی می کند. یافته های نظری و مطالعات میدانی حاکی از آن است که نظام های هوشمند آموزشی با فراهم سازی بازخورد فوری، تحلیل پیشرفت یادگیری، امکان ارزیابی مستمر و فراهم کردن محتوای متناسب با نیازهای یادگیرندگان، به بهبود قابل توجه در نمرات درسی، مشارکت فعال تر در کلاس، و افزایش خودتنظیمی در یادگیری منجر می شوند. همچنین، بهره گیری هدفمند از این فناوری ها می تواند نابرابری های آموزشی را کاهش داده و فرصت های یادگیری برابر را برای دانش آموزان با توانایی های متفاوت فراهم آورد. در نهایت، پژوهش حاضر بر لزوم بازنگری در سیاست های آموزشی و تجهیز مدارس به زیرساخت های هوشمند تاکید می ورزد تا زمینه بهره برداری اثربخش از ظرفیت های یادگیری هوشمند در مدارس فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

نوین ، تحصیلی ، یادگیری ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری ، پیوسته.