رابطه خوش بینی و انگیزش پیشرفت با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان الشتر

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین انگیزش پیشرفت و خوش بینی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه اول دبیرستان شهرستان الشتر بود. روش تحقیق پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه مورد مطالعه کلیه دانش آموزان دوره اول دبیرستان شهرستان الشتر بود. با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۲۲۱ نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شد که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. داده ها از طریق دو پرسشنامه خوش بینی شییر و کارور، پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحصیلی هرمنس و همچنین برای بررسی پیشرفت تحصیلی معدل نمرات درسی جمع آوری شد، سپس با استفاده از آزمون رگرسیون فرضیه های پژوهش بررسی شد. تحلیل داده ها نشان داد که بین خوشبینی و پیشرفت تحصیلی همبستگی معنادار وجود دارد. همچنین همبستگی بین انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی نیز معنادار است. اما همبستگی معناداری بین خوش بینی و انگیزش پیشرفت وجود نداشت. انگیزش پیشرفت و خوش بینی پیش بینی کننده پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، انگیزش پیشرفت ، خوش بینی ، شهرستان الشتر