نقش معلمان الهام بخش در رشد خودشکوفایی تحصیلی دانش آموزان

این مقاله مروری جامع به بررسی نقش حیاتی معلمان الهام بخش در ترویج خودشکوفایی تحصیلی در دانش آموزان می پردازد. خودشکوفایی، به عنوان اوج نیازهای انسانی در نظریه مزلو، شامل تحقق پتانسیل های فردی و رشد مداوم است. در بافت تحصیلی، این مفهوم به ظرفیت دانش آموزان برای شناسایی و پرورش استعدادهای خود، دستیابی به اهداف آکادمیک و توسعه ابعاد مختلف شخصیت شان اشاره دارد. معلمان الهام بخش فراتر از انتقال صرف دانش عمل می کنند؛ آن ها محیط های یادگیری را ایجاد می کنند که در آن حس کنجکاوی، تفکر انتقادی و میل به یادگیری مادام العمر تقویت می شود. این معلمان با به کارگیری رویکردهای آموزشی خلاقانه، ایجاد روابط مثبت با دانش آموزان، و پرورش اعتماد به نفس و استقلال، تاثیر عمیقی بر مسیر تحصیلی و رشد شخصی دانش آموزان می گذارند. پژوهش های متعدد نشان می دهند که تاثیرگذاری معلمان بر خودشکوفایی دانش آموزان از طریق مکانیسم هایی نظیر افزایش انگیزه درونی، تقویت خودکارآمدی تحصیلی و ایجاد یک حس تعلق و هدفمندی اتفاق می افتد. این مقاله به تفصیل به مبانی نظری خودشکوفایی و نقش معلمان در این فرآیند می پردازد و راهبردهای عملی را برای معلمان جهت الهام بخشی و تسهیل خودشکوفایی تحصیلی ارائه می دهد. در نهایت، چالش ها و چشم اندازهای آینده در این زمینه نیز مورد بحث قرار می گیرند.

کلیدواژه ها:

معلمان الهام بخش ، خودشکوفایی ، رشد تحصیلی ، انگیزه ، خودکارآمدی.