مقایسه مقدار کال زایی و باززایی در دو رقم پیاز قرمز آذرشهر و قرمز ری

پیاز یکی از محصولات مهم سبزی در ایران است. امروزه استفاده از فن آوری زیستی در اصلاح پیاز خوراکی مرسوم شده است و لازم است تا مراحل ریخت زایی با استفاده از ریز نمونه و محیط کشت بهینه، بهبود داده شود. این م طالعه جهت بررسی تأثیر محیط کشت و ژنوتیپ روی کال زایی و باززایی دو رقم پیاز خوراکی قرمز آذرشهر و قرمز ری از طریق کشت نوک ریشه انجام گرفت. برای کال زایی، ریز نمونه های نوک ریشه( به طول 1 تا 3 میلی متر) از گیاهچه های ضد عفونی شده دو روزه روی چهار محیط کشت حاوی kin, 2,4-D در شرایط تاریکی کشت شدند. واکشت نمونه ها بعد از 4 هفته انجام شد. سپس کال های تولیدی به مدت 4 هفته در محیط کشت جنین زایی و پس از تشکیل جنین، 8 هفته در محیط کشت باززایی گیاه قرار داده شدند. نتایج حاصل نشان داد که درصد کال زایی به طور معنی داری تحت تأثیر ن وع رقم و محیط کشت قرار گرفت اما اثر متقابل این دو فاکتور بر روی درصد کال زایی معنی دار نبود. درصد باززایی گیاه و تعداد جنین در هر کال به طور معنی داری تحت تأثیر رقم قرار گرفت اما نوع محیط کشت و اثر متقابل این دو فاکتور روی درصد باززایی گیاه و تعداد جنین در هر کال معنی دار نبودند. درصد کال جنین زا به طور معنی داری از نوع رقم متاثر شده اما نوع محیط کشت روی درصد کال جنین زا تأثیر معنی داری نداشت. در کل رقم قرمز آذر شهر از نظر تمام صفات اندازه گیری شده برتر از قرمز ری بوده و محیط کشت حاوی 0/5 میلی گرم در لیتر 2,4-D نسبت به بقیه محیط کشت ها از نظر درصد کال زایی و درصد باززایی گیاه مناسب تشخیص داده شد.

کلیدواژه ها:

پیاز خوراکی ، کال جنین زا ، کشت بافت ، ریز نمونه