بازکاوی نقش نظریه ی پاسیفیک در اقتصاد و مدیریت شهری

اقتصاد و مدیریت شهری در نظریه های جدید، از حالت صرفا مادی گرایانه خارج شده و سمت و سوی ذهنیت گرا به خود گرفته است. در این میان، پرداختن به مسائل اکولوژیک که جاذبه های طبیعی برای گردشگری محسوب می شوند، از اهمیت فراوانی برخوردار است. با این حال، موفقیت در گردشگری طبیعی تا اندازه ی زیادی وابسته به رویکردهای کلانی است که هر کشوری در مقیاس ملی از آن تبعیت می کند. این رویکرد که از آن با عنوان نظریه ی پاسیفیک در اقتصاد و مدیریت شهری یاد می-شود، بر آن است که ایجاد و گسترش مناظر و چشم اندازهای طبیعی برای توسعه ی توریسم شهری باید از یک نقطه ی عطف عبور کند. این نقطه ی عطف وجود سیاست ها و حساسیت های اکولوژیک در سطح ملی است. از این رو، پژوهش حاضر با این پرسش مواجه است که چه رابطه ای میان اقتصاد و مدیریت شهری و توسعه ی ژئوپارک های شهری از منظر نظریه ی پاسفیک وجود دارد؟ تحقیق حاضر که پیمایشی و کاربردی است، با تکیه بر وضعیت اکولوژیک فضاهای شهری می کوشد تا به اثبات این نظریه بپردازد که به نظر می رسد وضعیت اکولوژیک فضاهای شهری، ظرفیت های مناسبی برای توسعه ی ژئوتوریسم و اکوتوریسم دارد، اما میزان حساسیت بدان در مقیاس ملی چندان رضایت بخش نیست. نتایج این تحقیق نشان می دهد شدت رابطه بین دو متغیر مذکور متوسط و جهت آن، مستقیم و مثبت است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد شهری ، مدیریت شهری ، ژئوتوریسم ، نظریه ی پاسیفیک ، فضای شهر