اثرسنجی روابط اجتماعی و فرهنگ دینی در فضاهای شهری (نمونه ی موردی: شهروندان نسیم شهر)

از جمله بحران های فراگیر دنیای مدرن و پسامدرن، علی الخصوص در شهرهای نوپای رو به توسعه، حس فزاینده ی نیهیلیسم (پوچ گرایی)، گمراهی و مادی گرایی مطلق است و بدین طریق است که آموزه های اصیل دینی و معنوی، در حل این معظلات اهمیت می یابد. این مطالعه به تحلیل تاثیر روابط موثر بر فرهنگ دینی و شکل گیری هویت فردی در منطقه نسیم شهر تهران پرداخته است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی آماری و با استفاده از گزینش تصادفی ۹۰ شرکت کننده بر پایه فرمول های نمونه گیری استاندارد انجام شده است. یافته های تحقیق حاکی از همبستگی قوی (با ضریب اطمینان ۰٫۹۵) بین الگوی انجام فرایض دینی روزمره و شناسه جمعیتی افراد است. علاوه بر این، تحلیل داده ها نشان دهنده عدم اختلاف چشمگیر در نگرشهای مذهبی میان گروه های جنسیتی مختلف است. نتایج این بررسی بیانگر آن است که گرایش به زندگی مدرن غیردینی و اولویت دهی به منافع شخصی در فضاهای شهری، از عوامل اصلی کاهش پای بندی به ارزش های دینی و اعتقادی محسوب می شوند. چنین تمایلاتی به عنوان چالشی اساسی در حفظ همبستگی اجتماعی و باورهای دینی در فضاهای پرتراکم و پیچیده شهری در عصر حاضر قلمداد می گردد.

کلیدواژه ها:

فضاهای شهری ، شهرگرایی مدرن ، فرهنگ دینی ، نسیم شهر