پدیدارشناسی ساخت فرهنگی و انگاره های گفتمان جوانی در ایران معاصر

پژوهش حاضر با رویکرد پدیدارشناسانه و استفاده از روش تحلیل گفتمان به بررسی تفاوت های نسلی در ایران می پردازد، به ویژه در زمینه تفسیر و برداشت از ارزش ها که به عنوان شاخص اصلی تفاوت یا گسست نسلی مورد توجه قرار گرفته است. نسل های مختلف یک جامعه، به عنوان سرمایه های مهم فرهنگی، حامل و منتقل کننده ارزش ها و انگاره های نسل های پیشین هستند که در شکل گیری هویت جمعی و زیست مشترک ملت نقش اساسی دارند. این مطالعه به مقایسه برداشت های نسل جوان و نسل های پیشین از ارزش ها می پردازد و نشان می دهد که مفاهیمی مانند فردگرایی، گرایش به مدرنیته، ذهنیت مقایسه ای، کمبود ابزارهای موثر انتقال ارزش، رفتارهای فراغتی، تمایل به لذت جویی، استقلال طلبی و ناسازگاری های خانوادگی از عوامل اصلی تفاوت نگرش ها هستند. علاوه بر این تفاوت ها، اشتراکاتی نیز میان دو نسل مشاهده شده که مهم ترین آن ها شامل نارضایتی از وضعیت موجود و تاثیر گسترده رسانه های جمعی، فضای مجازی و شبکه های اجتماعی است. این یافته ها اهمیت توجه به برنامه ریزی های راهبردی و تصمیم سازی های اقتصادی را برای جلوگیری از تبدیل این تفاوت ها به تعارض های اجتماعی برجسته می کند. به طور خلاصه، این تحقیق با بهره گیری از تحلیل گفتمان پدیدارشناسانه، به شناسایی و تبیین ریشه های تفاوت های نسلی در تفسیر ارزش ها در جامعه ایران پرداخته و راهکارهایی برای مدیریت این شکاف ارائه می دهد

کلیدواژه ها:

نسل ، تفاوت ، ارزش ها ، جوانان ، ایران