مدل سازی خطرپذیری مناطق شهری در برابر سیل با استفاده از سیستم های اطلاعات مکانی

سیلاب های شهری به عنوان یکی از چالش های اساسی مدیریت بحران در مناطق شهری به ویژه در کشورهایی با زیرساخت های ضعیف، موجب بروز خسارات اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی گسترده می شود. به کارگیری سیستم های اطلاعات مکانی (GIS) در شبیه سازی و ارزیابی خطرپذیری مناطق سیلابی، با بهره گیری از مدل های بارش - رواناب نظیر HEC-HMS و شبکه های عصبی مصنوعی، امکان شناسایی نقاط بحرانی و اولویت بندی مناطق پرخطر را فراهم می سازد. تحلیل داده های سنجش از دور و تصاویر پهپاد، به عنوان ابزاری مکمل، دقت مدل سازی ها را افزایش داده و نقشه های پهنه بندی سیلاب را با جزئیات بیشتری ارائه می کند. در این مطالعه، داده های مکانی و محیطی به منظور شناسایی مناطق آسیب پذیر در برابر سیلاب های شهری تحلیل شد و نتایج نشان داد که ترکیب روش های تصمیم گیری چندمعیاره نظیر AHP و QSPM با داده های GIS، به طور موثری در تدوین استراتژی های پیشگیرانه و مدیریت بحران موثر است. محدودیت های اصلی شامل کمبود داده های دقیق، نیاز به زیرساخت های فنی پیشرفته و لزوم آموزش نیروی انسانی متخصص بود. بهبود زیرساخت های GIS، توسعه بانک های اطلاعاتی مکانی و تدوین استانداردهای جامع برای جمع آوری داده ها به عنوان راهکارهای پیشنهادی مطرح شد.

کلیدواژه ها:

سیلاب شهری ، سیستم های اطلاعات مکانی ، شبیه سازی ، سنجش از دور ، تصمیم گیری چندمعیاره.