بیابانزدایی از طریق کشت اپونتیا به صورت تجربی در فضای سبز دانشگاه قم

در سطح کره زمین در دو زیستگاه آبی و خشکی، اکوسیستم های فراوانی یافت می شود. تنها در سطح خشکی ها، شش اکوسیستم قابل رویت است، که یکی از این اکوسیستم ها، اکوسیستم بیابانی می باشد. امروزه، اکوسیستم بیابانی یکی از حساس ترین و شکننده ترین اکوسیستم های سطح زمین می باشد. زیرا این اکوسیستم دارای شرایط حیات می باشد و جانداران از جمله انسان، توانسته اند خود را با این شرایط سازگار کنند و به حیات خود ادامه دهند. اقدامات مقابله با بیابان زایی از سال های ابتدایی دهه ۱۳۴۰ به تدریج آغاز و در دهه پنجاه و شصت به اوج خود رسید. در راستای اقدام مقابله با بیابان زدایی و تاثیر مثبت عملکردها بر این اقدام ما نیز با استفاده از کشت گیاه اپونتیا در محیط آزمایشی بر این اقدام برآمده ایم. که در یک بازه زمانی ۶ الی ۷ ماه با روش کمترین میزان آبیاری و کاشت متفاوت برآمدیم که گیاهان منتخب بازدهی مناسبی داشتند. نتیجه این دوره سازگاری و ماندگاری بیشتر گیاه اپونتیا با این شرایط گشت در آب و هوای گرم و خشک قم بود.

کلیدواژه ها:

بیابان زدایی ، کاشت ، محیط آزمایشی ، گیاه اپونتیا