بررسی اثربخشی بهسازی روابط به شیوه گاتمن بر همبستگی خانواده، صمیمیت و تعهد زناشویی (مطالعه موردی: مددجویان زن فعال در بخش مشاغل خانگی دلوار)

هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی بهسازی روابط به شیوه گاتمن بر همبستگی خانواده، صمیمیت و تعهد زناشوی (مطالعه موردی: مددجویان زن فعال در بخش مشاغل خانگی دلوار) می باشد. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل مددجویان زن فعال در بخش مشاغل خانگی دلوار در شهرستان نیکشهر بوده است. حجم نمونه با روش نمونه گیری هدفمند با توجه به حجم جامعه آماری ۳۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته (۱۳۹۰) خانواده قربانی (۱۳۹۰)، پرسشنامه صمیمیت واگر و شاپیرو (۱۹۸۷) و پرسشنامه تعهد زناشویی ادامز و جونز (۱۹۹۷) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۳ انجام گرفت. نتایج نشان داد: آموزش بهسازی روابط به شیوه گاتمن بر همبستگی خانواده (مطالعه موردی: مددجویان زن فعال در بخش مشاغل خانگی دلوار) تاثیر دارد. آموزش بهسازی روابط به شیوه گاتمن بر صمیمیت (مطالعه موردی: مددجویان زن فعال در بخش مشاغل خانگی دلوار) تاثیر دارد. آموزش بهسازی روابط به شیوه گاتمن بر تعهد زناشویی (مطالعه موردی: مددجویان زن فعال در بخش مشاغل خانگی دلوار) تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

بهسازی روابط ، همبستگی خانواده ، صمیمیت ، تعهد زناشویی