نقش تعارضات آشکار و پنهان والدین، مهار اضطراب و ناگویی خلقی در بروز رفتارهای تخریبی دانش آموزان دختر: مطالعه ای روان شناختی در محیط مدرسه

هدف این مقاله بررسی رابطه میان تعارضات آشکار و پنهان والدین، میزان مهار اضطراب و ناگویی خلقی با بروز رفتارهای تخریبی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول و دوم است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-همبستگی و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای از میان دانش آموزان دختر مدارس دولتی یک شهر بزرگ انجام شده است. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارض والدین، مقیاس مهار اضطراب اسپنس و پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو بوده که روایی و پایایی مناسبی داشته اند. نتایج نشان داد که تعارضات آشکار و پنهان والدین به طور معناداری با افزایش رفتارهای تخریبی در مدرسه مرتبط اند. همچنین، سطوح بالای اضطراب مهار نشده و ناگویی خلقی به عنوان میانجی این ارتباط عمل کرده و شدت رفتارهای ناسازگارانه را افزایش داده اند. یافته های این پژوهش بر اهمیت رویکردهای مداخله ای متمرکز بر بهبود کیفیت تعاملات خانوادگی، آموزش مهارت های تنظیم هیجان و توانمندسازی ارتباطات هیجانی دختران نوجوان تاکید دارد. این مقاله با ارائه شواهد تجربی و تحلیل روان شناختی، نقشی اساسی در فهم علل رفتارهای پرخاشگرانه و تخریبی دختران دانش آموز دارد و پیشنهاداتی برای کاهش این رفتارها در محیط آموزشی ارائه می دهد

کلیدواژه ها:

تعارض والدین ، مهار اضطراب ، ناگویی خلقی ، رفتارهای تخریبی ، دانش آموزان دختر