بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر اختلالات روان شناختی دانش آموزان دختر۱۶-۱۳سال شهر یزد درسال تحصیلی ۴۰۳-۴۰۲

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 199

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PAYA-7-74_049

تاریخ نمایه سازی: 28 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر اختلالات روان شناختی دانش آموزان دختر۱۶-۱۳سال شهر یزد درسال تحصیلی ۴۰۳-۴۰۲ بود این پژوهش به صورت شبه تجربی صورت گرفت. جامعه آماری این پژوهش مشتمل بر ۶۵۰ دانش آموز دختر مدارس راهنمایی شهر یزد بودند. که از بین آنها ۶۰ دانش آموز به صورت تصادفی و به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب گردیدند و سپس به صورت کاملا تصادفی در دوگروه ۳۰ نفری تقسیم شدند و در دوگروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند.یکی از پر استفاده ترین ابزارهای تشخیص روان پزشکی در ایالت متحده آزمون SCL۹۰ می باشد. این آزمون شامل ۹۰ سوال برای ارزشیابی علائم روانی است. این آزمون توسط دراگوتیس و همکارانش در سال ۱۹۷۳ معرفی شد و بر اساس تجربیات بالینی و تجزیه و تحلیل های روان سنجی از آن، مورد تجدید نظر قرار گرفته و فرم نهایی آن در سال ۱۹۷۶ تهیه گردید. سوالات آزمون ۹ بعد مختلف را در بر می گیرند که شامل شکایات جسمانی ، وسواس و اجبار ، حساسیت در روابط متقابل ، افسردگی اضطراب ، پرخاشگری ، ترس مرضی ، افکار پارانوئیدی و روان پریشی می باشد. آموزش مهارت های زندگی : بر اساس مطالعه منبع به ویژه جزوات راهنمایی آموزش مهارت های زندگی که توسط یونیسف و سازمان بهزیستی تهیه گردیده است ، در این پژوهش آموزش گروه ها بر مبنای این منابع انجام گردید. جلسات آموزشی با توجه به اینکه محتوای برنامه آموزشی دارای ۱۰ قسمت بوده است در ۱۰ جلسه ۲ ساعتی تنظیم گردید و در هر جلسه یکی از قسمت های آموزش داده شد. نتایج نشان داد میانگین نمرات سلامت روان گروه کنترل بیشتر از گروه تجربی می باشد و این به معنای اختلال بیشتر در این گروه است. بین میانگین نمرات سلامت روان دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری مشاهده می گردد. همچنین بین نمرات دو گروه در تمام زیر مقیاس های سلامت روان از جمله اختلال افسردگی، پارانویید، وسواس، فوبیا، حساسیت بین فردی، اضطراب،روان پریشی و اختلالات جسمانی شکل تفاوت معناداری وجود دارد و این نتایج نشان داده است میانگین گروه کنترل در تمام اختلالات بالاتر از گروه آزمایش می باشد. این نتایج همچنین نشان داده است کمترین تفاوت بین دو گروه در محور اختلالات جسمانی شکل و بیشترین تفاوت دو گروه در محور افکار پارانوئید می باشد.

نویسندگان

آسیه باغبان

کارشناس ارشد، راهنمایی و مشاوره ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد معاون آموزشی مدارس اداره آموزش و پرورش ناحیه یک یزد