بررسی رابطه سازگاری زناشویی والدین با سلامت روان فرزندان دختر دبیرستان های شهر مهریز در سال ۴۰۲

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سازگاری زناشویی والدین با سلامت روان فرزندان دختر دبیرستان های شهر مهریز بود روش تحقیق این پژوهش از نوع توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش والدین و فرزندان دختر مقطع دبیرستان شهرستان مهریز در سال ۱۴۰۲می باشد. حجم جامعه آماری بنابر آمارهای اعلام شده توسط مدیریت آموزش و پرورش شهرستان مهریز، ۷۵۰ دانش آموز می باشد که با والدین آنها نیز ۱۵۰۰ نفر می باشند.در روش نمونه گیری از روش نمونه گیری تصادفی استفاده شده است.نمونه آماری این پژوهش۱۵۰ دانش آموز دختر مقطع متوسطه و والدین آنها می باشد.ابزار اندازه گیری در این پژوهش مقیاس سلامت روانی GHQ-۲۸ و مقیاسDAS بود. نتایج حاصل از فرضیه ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون مقایسه گروه های مستقل t-test که با نرم افزار ۱۹ spss انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد بین سازگاری زناشویی والدین با سلامت روان فرزندان دختر رابطه معناداری وجود دارد به عبارت دیگر میتوان با ۹۵ درصد اطمینان گفت رابطه معنی دار علت ومعلولی، بین متغیرهای مستقل و وابسته وجود دارد و در واقع متغیر رضایت زناشویی مادران بر افزایش شادکامی فرزندان دختر تاثیر دارد. به عبارت دیگر میتوان با ۹۵ درصد اطمینان گفت رابطه معنی دار علت ومعلولی، بین متغیرهای مستقل و وابسته وجود دارد و در واقع متغیر رضایت همبستگی زوجی بر سلامت روان فرزندان دختر تاثیرنسبتا بالایی دارد. به عبارت دیگر میتوان با ۹۵ درصد اطمینان گفت رابطه معنی دار علت ومعلولی، بین متغیرهای مستقل و وابسته وجود دارد و در واقع متغیر توافق زوجی بر سلامت روان فرزندان دختر تاثیرزیادی دارد.به عبارت دیگر میتوان با ۹۵ درصد اطمینان گفت رابطه معنی دار علت ومعلولی، بین متغیرهای مذکور وجود دارد و در واقع متغیر ابراز محبت بر سلامت روان فرزندان دختر تاثیر بالایی دارد.

کلیدواژه ها:

سازگاری زناشویی ، سلامت روان ، فرزندان دختر