بررسی تاثیر آموزش شفقت به خود بر کاهش مشکلات بین فردی و افزایش صراحت و مردم آمیزی، افزایش گشودگی، افزایش درنظر گرفتن دیگران دانش آموزان دختر دوم متوسطه شهر یزد

هدف اصلی انجام پژوهش بررسی تاثیر آموزش شفقت به خود بر کاهش مشکلات بین فردی و افزایش صراحت و مردم آمیزی، افزایش گشودگی، افزایش درنظر گرفتن دیگران دانش آموزان دختر دوم متوسطه شهر یزد بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر پایه دوم متوسطه ناحیه یک یزد تشکیل می داد. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای در دو گروه آزمایش و گواه که هر گروه شامل ۱۵ نفر بود تقسیم شدند. اختصاص گروه ها به گروه آزمایش و کنترل نیز به طور تصادفی انجام شد. گروه آزمایش تحت روش آموزش شفقت به خود قرار گرفتند و برای گروه کنترل مداخله ای انجام نشد. پس از مداخله، دوباره برای هر دو گروه پرسشنامه مشکلات بین فردی اجرا گردید تا میزان تغییرات بررسی شود. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه مشکلات بین فردی و مداخله پژوهش بسته آموزشی شفقت به خود بود که در ده جلسه ۹۰ دقیقه ای ارائه شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های توصیف آماری و برای آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون استنباطی آماری تحلیل کوواریانس استفاده گردید. نتایج معرف تاثیر معنی دار آموزش شفقت به خود بر کاهش مشکلات بین فردی بود. همچنین نتایج نشان داد که آموزش شفقت به خود بر کاهش مشکلات بین فردی و افزایش صراحت و مردم آمیزی، افزایش گشودگی و افزایش درنظر گرفتن دیگران دانش آموزان دختر دوم متوسطه تاثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

شفقت به خود ، مشکلات بین فردی ، صراحت و مردم آمیزی ، افزایش گشودگی ، افزایش درنظر گرفتن دیگران ، دانش آموزان دختر