مقایسه تاثیر آموزش گروهی معنویت درمانی مبتنی بر آموزه های اسلامی و غیر اسلامی بر شادکامی سالمندان
محل انتشار: مجله سالمندشناسی، دوره: 10، شماره: 2
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 104
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOGE-10-2_005
تاریخ نمایه سازی: 27 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر آموزش گروهی معنویت درمانی مبتنی بر آموزه های اسلامی و غیر اسلامی بر شادکامی سالمندان اجرا شد.
روش کار: طرح پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، شامل کلیه مردان ساکن در یکی از مراکز سالمندان شهر کرمانشاه در سال۱۴۰۳ بود که پس از تکمیل پرسشنامههای شادکامی آرگایل و همکاران(۱۹۸۹) ، ۴۵ نفر از افرادی که در مقیاس شادکامی نمره پایین تر از نقطه برش کسب کردند، انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه ۱۵ نفره گمارش شدند، (گروه آموزش معنویت درمانی مبتنی بر آموزه های اسلامی، گروه معنویت درمانی غیر اسلامی و گروه کنترل). سپس برای گروه اول ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای پروتکل معنویت درمانی اسلامی (کجباف و همکاران، ۱۳۹۶) و برای گروه دوم نیز به صورت جداگانه ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای پروتکل معنادرمانی فرانکل(۱۹۹۸) اجرا گردید. در این مدت گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکرد. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند.
یافته ها: یافتههای پژوهش نشان داد در دو گروه آموزش معنویت درمانی مبتنی بر آموزه های اسلامی و معنویت درمانی غیر اسلامی، مداخله صورت گرفته بر افزایش شادکامی در مرحله پس آزمون تاثیر معناداری داشته، اما تاثیر معنویت درمانی مبتنی بر آموزه های اسلامی بیشتر بود (۰۰۱/۰>p).
نتیجه گیری: بر اساس یافته ها هر دو درمان، معنویت درمانی مبتنی بر آموزه های اسلامی و معنویت درمانی غیر اسلامی، مداخلاتی موثر در افزایش شادکامی سالمندان داشتند، ولی تاثیر معنویت درمانی مبتنی بر اموزه های اسلامی بیشتر بود.
کلیدواژه ها:
Islamic-based spiritual therapy ، non-Islamic spiritual therapy ، happiness ، elderly. ، معنویت درمانی مبتنی بر آموزه های اسلامی ، معنویت درمانی غیر اسلامی ، شادکامی ، سالمندان
نویسندگان
فاطمه دهقان
Assistant Professor Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
رقیه پورصابری
Department of Educational Sciences, PayamNoor University, Tehran, Iran
آرزو احمدآبادی
Department of Educational Administation Farhangian University, P.۰.Box ۱۴۶۵۵-۸۸۹, Tehran, Iran
سارا بابانژاد
Master’s Degree in Clinical Psychology, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :