مقاومت در برابر نوآوری: بررسی تاثیر موانع روانی و عملکردی با توجه به نقش میانجی قابلیت نوآوری و قابلیت مدیریتی

مقاومت در برابر نوآوری، فعالیت های آشکار و پنهان کارکنان و گروه های کار نسبت به تغییرات برنامه ریزی شده سازمانی است. این پدیده مشابه مفهوم اینرثی در علوم تجربی یعنی تمایل اجسام برای حفظ حالت قبلی است. یکی از دستاوردهای مستند مدیریت رفتار سازمانی این است که سازمان و اعضای آن در برابر پدیده تغییر سازمانی، ایستادگی (مقاومت) می کنند. از یک دیدگاه این کار مثبت است و می تواند موجب ثبات و پیش بینی رفتار شود. اگر هیچ نوع ایستادگی در برابر پدیده تغییر وجود نداشت رفتار سازمانی می توانست از ویژگی های ویرانگر برخوردار شود. ایستادگی در برابر تغییر می تواند به صورت یکی از منابع ایجاد تعارض و اختلاف نظر در آید. ین تحقیق با هدف بررسی تاثیر موانع روانی و عملکردی بر مقاومت در برابر نوآوری با نقش میانجی قابلیت مدیریتی و قابلیت نوآوری در شرکت پگاه ایران انجام گرفته است. تحقیق ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش توصیفی از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری این تحقیق، کلیه مدیران شرکت پگاه در سراسر ایران به تعداد ۳۴۰ می باشند که ۱۸۱ نفر از آن ها با روش تصادفی ساده به عنوان حجم نمونه انتخاب شده اند. جهت تعیین پایایی پرسشنامه از شاخص های آلفای کرونباخ، واریانس استخراج شده و پایایی ترکیبی و جهت تعیین روایی پرسشنامه از روایی همگرا و واگرا استفاده شده است. برای تجزیه وتحلیل داده ها در سطح توصیفی با استفاده از نرم افزار آماری اس پی اس اس و در سطح استنباطی از تکنیک آماری مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شده است. نتایج به دست آمده تایید هشت فرضیه و عدم تایید چهار فرضیه را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

مقاومت در برابر نوآوری ، موانع روانی و عملکردی ، قابلیت نوآوری ، قابلیت مدیریتی