جرایم جنسی مبتنی بر رضایت در قلمرو حقوق کیفری ایران

قانونگذار ما رویکرد خاصی در این گونه جرایم اتخاذ نمودهاست و عینا جرایم موجود در فقه را در قوانین جزایی تکرارکردهاست. شاید این تقلید و شدت عمل به این دلیل باشد که اگر ارتکاب جرایم مذکور زیاد شود میتواند به مانند موریانهپایههای یک جامعهی مقید را نابود کند و بحران سقوط معنویت و فزونی جرائم گوناگون را برای جامعه به ارمغان آورد؛ از اینرو، رویکرد قانونگذار در تشریع، با شدت هرچه تمام ولی از نظر اجرایی عکس آن بوده، به گونهای که در فرایند رسیدگی همتخود را بر، بزه پوشی و دشواری در اثبات گماشته به طوری که برخی بر این باورند که اثبات این جرائم در عمل محال است وحتی سعی در جلوگیری از افشاء آن و ترغیب شخص خطاکار، مردم و قاضی به ستر آن دارند و آن را از ابعاد و جنبههایمختلف دارای اهمیتی قابل توجه دانستهاند، زیرا سخت کردن اثبات جرم نیز فرصتی بیشتر به مجرم در جهت بازگشت آن بهجامعه و دور ساختن آن از برچسب خوردن میدهد و به همین جهت اصل بر ممنوعیت تحقیق در این جرایم است.

کلیدواژه ها:

جرایم جنسی ، رضایت ، زنا ، ممنوعیت تحقیق