بررسی رابطه بین محیط یادگیری دیجیتال، هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف این تحقیق بررسی رابطه بین محیط یادگیری دیجیتال، هوش هیجانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بوده است. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق مروری و تحلیل محتوای کیفی به تحلیل یافته های پژوهش های داخلی مرتبط با موضوع پرداخته است. برای گردآوری داده ها، مطالعات علمی منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفتند و با استفاده از روش تحلیل مضمون، اطلاعات به دست آمده کدگذاری و دسته بندی شدند. یافته های تحقیق نشان می دهد که محیط یادگیری دیجیتال تاثیر معناداری بر انگیزش، درگیری شناختی، خودتنظیمی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین، هوش هیجانی نقش میانجی مهمی در انطباق دانش آموزان با محیط های دیجیتال ایفا می کند، به گونه ای که دانش آموزان دارای سطح بالای هوش هیجانی، بهتر با چالش های یادگیری آنلاین کنار می آیند و موفقیت تحصیلی بیشتری کسب می کنند. از سوی دیگر، ترکیب محیط دیجیتال تعاملی با توانمندی های هیجانی، به افزایش مشارکت، خودکارآمدی و رضایت تحصیلی منجر می شود. نتیجه گیری تحقیق حاکی از آن است که موفقیت یادگیری دیجیتال صرفا وابسته به فناوری نیست، بلکه نیازمند تقویت مهارت های هیجانی و طراحی ساختارهای آموزشی حمایتی است. در نهایت، برای ارتقای اثربخشی محیط های یادگیری دیجیتال، توانمندسازی معلمان، توسعه زیرساخت ها و آموزش هوش هیجانی به دانش آموزان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری دیجیتال ، هوش هیجانی ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش الکترونیکی