تحلیلی بر مقایسه اثربخشی روش های سنتی و نوین در فرآیندهای آموزشی

پژوهش حاضر به بررسی و مقایسه اثربخشی روش های سنتی و نوین در فرآیندهای آموزشی می پردازد. در سال های اخیر، تحولات ستتتریع در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، باعث ظهور روش های نوین آموزش شتتتده استتتت که با بهره گیری از فناوریهای جدید، توانستتتته اند بهبود قابل توجهی در فرآیند یادگیری ایجاد کنند. از ستتتوی دیگر، روش های ستتتنتی آموزش همچنان در بسیاری از محیط های آموزشی کاربرد دارند و با ویژگیهای خاص خود، مزایا و چالش هایی را در پی دارند. توانایی دانش آموزان کشور ما در سطوح باالی یادگیری و به ویژه مهارتهای عملکردی و فرایندی در مقایسه با دانش آموزان کشورهای دیگر بسیار کمتر است از آنجا که محتوای برنامه های درسی ما در این دو درس با دیگر کشورها یکسان است، این ضعف بیشتر از روش های نامناسب آموزش و یادگیری ناشی می شود که عمال دانش آموزان را به سوی یادگیری های حافظه ای سوق میدهد. لذا اکنون ضرورت استفاده و بکارگیری روش های فعال تدریس بیش از پیش احساس می شود. در این تحقیق، ضمن معرفی و تحلیل ویژگیهای هر دو رویکرد، تاثیرات آنها بر انگیزه، مشارکت و عملکرد دانش آموزان و دانشجویان مورد بررسی قرار گرفته استتت. روش تحقیق از نوع توصتتیفی-تحلیلی استتت و داده ها از طریق ابزارهای پرستتشتتنامه و مصتتاحبههای نیمه ستتاختاریافته جمع آوری شتتدهاند. نتایج نشتتان می دهد که در حالی که روش های نوین، به ویژه استتتفاده از فناوری های دیجیتال، باعث ارتقاء تعامل و یادگیری فعال می شوند، روش های سنتی به دلیل پایداری و قابلیت استفاده در شرایط مختلف، همچنان در بسیاری از زمینه ها کارآمد هستند. بر اساس یافته ها، ترکیب مناسب این دو رویکرد می تواند اثرات مثبت قابل توجهی بر بهبود فرآیندهای آموزشی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

روش های نوین ، سنتی ، اثربخشی ، فرآیند یادگیری