نقش بازی درمانی در کاهش پرخاشگری دانش آموزان ایثارگر

پرخاشگری رفتاری است که هدف آن صدمه زدن به خود یا دیگران است. در این تعریف قصد و نیت حائز اهمیت است، یعنی رفتار آسیب زا در صورتی پرخاشگر محسوب می شود که از روی قصد و عمد به منظور صدمه زدن به دیگری یا به خود انجام گرفته باشد. یکی از عوامل موثر بر کاهش پرخاشگری بازی درمانی است لذا هدف اصلی پژوهش حاضر نقش بازی درمانی در کاهش پرخاشگری دانش آموزان ایثارگر بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی است. علاوه بر این از نظر نحوه جمع آوری داده ها، روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی است. در این پژوهش، نمونه به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شد و مداخلات درمانی بر روی گروه آزمایش انجام گرفت. جامعه ی آماری دانش آموزان ایثارگر مقطع ابتدایی شهر ارومیه می باشند که از بین آنان ۳۱ (نفر ۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) بصورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار گرداوری داده ها آزمون پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) بود و پروتکل آموزشی درمانی نیز بازی درمانی مشتمل بر ۱۱ جلسه درمانی مبتنی بر مداخله بازی درمانی با نظریه گرالد۱(۲۱۱۲)، بود. نتایج نشان داد که بازی درمانی بر پرخاشگری موثر است. همچنین نتایج حاکی از این بود که بازی درمانی می تواند زمینه کاهش پرخاشگری دانش آموزان را فراهم نماید. لذا پیشنهاد می گردد معلمان و سایر عوامل مدرسه جهت کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان از بازی درمانی استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، پرخاشگری ، دانش آموزان ، ایثارگران