اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) دربهزیستی روانشناختی ایثارگران: یک مطالعه تجربی

یکی از موضوعاتی که می تواند در زندگی ایثارگران مورد توجه قرار گیرد، بهزیستی روانشناختی است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در بهزیستی روانشناختی ایثارگران بود. در مطالعه حاضر از طرح تجربی تک موردی از نوع خط پایه چندگانه ناهمزمان استفاده شد. سه نفر از ایثارگران مرد که در سال ۱۴۱۱ به درمانگاه مهر شفاء شهرستان تکاب مراجعه کرده بودند از طریق مصاحبه بالینی و به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. از ابزارهای پژوهش مانند مصاحبه بالینی ساختارنایافته، مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (RSPWB)، پروتکل انفرادی ACT و پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی استفاده شد. نتایج به دست آمده به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI)، فرمول درصد بهبودی، بهبود بالینی معنادار و سنجش عملیاتی مورد بررسی قرار گرفت. داده های به دست آمده نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در بهبود نمرات بهزیستی روانشناختی (تسلط بر محیط، روابط مثبت با دیگران، زندگی هدفمند، خودمختاری، رشد شخصی و پذیرش خود) ایثارگران از لحاظ آماری در سطح (۱.۱۵ > P)، و به لحاظ بالینی و سنجش عملیاتی معنادار است. بنابراین درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در ارتقای سطح بهزیستی روانشناختی ایثارگران موثر است.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، بهزیستی روانشناختی ، ایثارگران