ارزیابی کاربری روش M۳SE در بهبود تخمین نیاز آبی زعفران

تخمین دقیق نیاز آبی زعفران بهعنوان محصول راهبرد ی شرق کشور امری اجتناب ناپذیر است. با توجه به محدودیتهای پیشرو در زمینه اندازهگیری میدانی نیاز آبی، تخمین این مولفه با استفاده از مدل های تجربی همواره مورد توجه بوده است. لکن بهدلیل اینکه هر کدام از روشهای تخمین نقاط قوت و ضعف منحصر بهفرد خود را دارند، با اتکا به یک مدل تجربی تنها نمیتوان برآورد قابل اطمینانی برای نیاز آبی بدست آورد. این پژوهش درنظر دارد تا توانمندی روش ترکیبی M۳SE را جهت تجمیع شبیهسازیهای نیاز آبی زعفران و بدست آوردن یک خروجی بهبود یافته مورد ارزیابی قرار دهد. بدین منظور، ابتدا دادههای نیاز آبی زعفران در سال دوم کشت در آزمایشگاه الیسیمتری دانشگاه بیرجند بهصورت روزانه اندازه گیری شد. با جمعآوری دادههای اقلیمی، تبخیر و تعرق پتانسیل با استفاده از مدلهای تجربی برآورد گردید و با استفاده از ضرایب گیاهی، مقدار نیاز آبی زعفران توسط هر مدل تجربی تخمین زده شد. بهمنظور پ یادهسازی روش ترکیبی، خروجی مدلهای تجربی بهعنوان ورود ی درنظر گرفته شد تا یک سری جدید از نیاز آبی زعفران بازتولید شود. مقایسه مقدار نیاز آبی شبیهسازی شده توسط روش ترکیبی با تخمینهای مدلهای تجربی حاکی از آن است که ظرفیت قابل توجهی جهت بهبود نتایج مدلسازی نیاز آبی زعفران با استفاده از مدلسازی گروهی وجود دارد. نتایج این مطالعه نشان داد که دقت و عملکرد خروجی روش ترکیبی M۳SE در مقایسه با تمام روشهای ترکیبی و حتی بهترین مدل تجربی بسیار مطلوبتر است.

کلیدواژه ها:

بهبود خطا ، نگاشت فراوانی ، الیسیمتر ، مدلسازی گروهی