مدیریت تغذیه مزارع زعفران Crocus sativus L. در ایران

زعفران گرانترین محصول کشاورزی است و فراهمی متعادل عناصر غذایی نقش بسیار مهمی در گل انگیزی و بهبود رشد بنه های مادری آن ایفاء می کند. در این پژوهش مقالات مرتبط با موضوع تغذیه زعفران از دو مجله معتبر علمی-پژوهشی زعفران کشور با عنوانهای مجله پژوهش های زعفران و مجله زراعت و فناوری زعفران دریافت شد. مطالب در چهار موضوع اصلی کودی شامل کودهای آلی، کودهای شیمیایی، کودهای زیستی و تغذیه تلفیقی طبقه بندی شدند. بر اساس نتایج تحقیقات انجام شده در خصوص منابع کودی مورد استفاده در زراعت زعفران، مصرف ۴۰ تن در هکتار کود دامی پوسیده در سال اول کاشت و مصرف ۵ کیلوگرم در هکتار هیومیک اسید و یا اسید فولیک و ۳ لیتر در هکتار بیوسفر به صورت کود آبیاری در مرحله کاشت زعفران همراه با آب اول و در سال دوم قبل از گلدهی زعفران میتواند موجب افزایش عملکرد شود. همچنین مصرف ۴۰ کیلوگرم در هکتار سولفات پتاسیم به صورت سالیانه و مصرف ۱۰ کیلوگرم در هکتار کود نانوکالت آهن قبل از گلدهی و به صورت کود آبیاری در سال اول و دوم کشت موجب افزایش عملکرد زعفران میشود. در سال دوم کاشت نیز مصرف ۱۰ تن در هکتار کود ورمی کمپوست به همراه ۵ لیتر در هکتار نیتروکسین بر افزایش عملکرد موثر خواهد بود. همچنین در سال سوم کاشت زعفران مصرف ۲۵ کیلوگرم اوره به صورت کود آبیاری + ۵/۱ (کیلوگرم در هکتار کود بیومیک به صورت کود آبیاری و مصرف کود کامل ۷۵ کیلوگرم در هکتار ازت + ۲۵ + کیلوگرم در هکتار فسفر ۲۵ +) کیلوگرم در هکتار پتاسیم ۲ لیتر در هکتار کود زیستی نیتروکسین موثر است. در سال پنجم کشت زعفران، محلولپاشی کود کامل فرتریکس به میزان ۲ لیتر در هکتار و یا محلولپاشی کود کامل میکرو بریکسل کمبی و یا کود کامل فسامکو در مراحل رشد رویشی و در اواخر اسفند یا فروردین موجب افزایش عملکرد زعفران خواهد شد.

کلیدواژه ها:

تغذیه تلفیقی ، کود آلی ، کود شیمیایی ، کود زیستی