بررسی تاثیر هوش عاطفی بر روابط بین فردی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر هوش عاطفی بر کیفیت روابط بین فردی دانش آموزان، شامل روابط با همسالان و معلمان است. روابط سالم و سازنده یکی از ستون های اصلی سلامت روان و سازگاری اجتماعی در دوره تحصیل است و تاثیر بسزایی بر تجربه کلی دانش آموز از مدرسه و حتی عملکرد تحصیلی او دارد. هوش عاطفی به عنوان توانایی درک، مدیریت، و استفاده موثر از هیجانات در موقعیت های اجتماعی، به دانش آموزان کمک می کند تا با دیگران ارتباط برقرار کنند، همدلی نشان دهند، تعارضات را حل و فصل کنند، و روابط مثبتی را شکل دهند. این پژوهش با روشی تحلیلی و مروری بر ادبیات پژوهشی، به بررسی چگونگی تاثیر مولفه های مختلف هوش عاطفی (نظیر خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی، و مهارت های اجتماعی) بر ابعاد گوناگون روابط بین فردی دانش آموزان می پردازد. یافته ها به طور کلی نشان دهنده وجود رابطه مثبت و معنادار بین سطح هوش عاطفی و کیفیت روابط بین فردی در دانش آموزان است. نتیجه گیری اصلی این است که پرورش هوش عاطفی در دانش آموزان امری ضروری برای توسعه مهارت های اجتماعی، بهبود روابط بین فردی، و در نهایت ارتقاء سازگاری اجتماعی و سلامت روان آن ها محسوب می شود و نظام آموزشی باید توجه ویژه ای به این بعد از رشد دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

هوش عاطفی ، دانش آموزان ، سلامت روان.