بررسی سیر تاریخی فلسفه تعلیم و تربیت در دوره پهلوی اشکانی

هدف از این پژوهش بررسی سیر تاریخی فلسفه تعلیم و تربیت در دوره پهلوی اشکانی و مشخص کردن وضعیت آن و چگونگی اهداف و محتوای تعلیم و تربیت در آن دوره است. روش این تحقیق، پژوهش تاریخی است که در آن ابتدا منابعی از وضعیت، اهداف و محتوای تعلیم و تربیت دوره اشکانی (پارتی) گردآوری شده و سپس برای اعتبار روایی و پایایی آن، از منابع دست اول و دوم که حاوی سه سند دست اول و یک سند دست دوم بود استفاده گردید. وضعیت تعلیم و تربیت در دوره اشکانی همانند هخامنشیان بود و در تدریس به جنبه های عملی آموزش توجه داشتند و هرگاه الزم می شد معلم می توانست شاگرد را تنبیه کند. مواد درسی با مسائل دینی آغاز می شد که مهمترین ماده درسی را تشکیل می داد. مراقبت و راهنمایی معلم نسبت به دانش آموزان بسیار با مهربانی و پدرانه بود. در این دوره در ابتدا، درس و مطالب را به نوآموزان زبانی می آموختند و بیشتر متکی به حافظه بود. سپس شاگردان مطالب بیان کننده محفوظات خود را می نوشتند و می خواندند در مرحله سوم مطالب نظری فراگرفته شده را به صورت عملی نشان می دادند. هدف کلی تعلیم و تربیت در دوره اشکانیان همانند دوره ایران باستان این بود که کودک عضو مفیدی برای جامعه گردد. برنامه تعلیم و تربیت در ایران باستان سه قسمت عمده داشت: ۱- پرورش دینی و اخلاقی ۲- تربیت بدنی ۳- تعلیم خواندن و نوشتن و حساب برای طبقات خاص. از نتایج یافته ها در این دوره این بود که بر تعلیم و تربیت بسیار اهمیت داده می شد ولی این تعلیم و تربیت بیشتر مخصوص نجبا و اشراف زادگان بوده و محتوای آموزش بیشتر بر مباحث اخلاقی و دینی استوار بوده است. بنابراین از نقاط قوت این دوره می توان در تعلیم و تربیت امروز استفاده کرد و از ضعف های آن درس گرفت.

کلیدواژه ها:

محتوای تعلیم و تربیت ، اهداف تعلیم و تربیت ، پهلوی اشکانی