تاثیر تمرینات اصلاحی و طناب زنی بر تعادل و حس عمقی مچ پای دانش آموزان دختر مبتلا به پرونیشن
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 121
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJRN-11-3_004
تاریخ نمایه سازی: 22 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: پرونیشن پا به عنوان یک ناهنجاری ساختاری می تواند تعادل و حس عمقی مچ پا را تحت تاثیر قرار دهد. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر یک دوره تمرینات اصلاحی جامع و طناب زنی بر تعادل و حس عمقی مچ پای دانش آموزان دختر ۱۰ تا ۱۲ سال مبتلا به پرونیشن پا انجام شد.
روش کار: این تحقیق از نوع نیمه تجربی و جامعه آماری آن را دانش آموزان دختر ۱۰ تا ۱۲ سال شهر قوچان تشکیل داد. بر اساس نمونه گیری خوشه ای سه مدرسه به صورت تصادفی انتخاب شدند و دانش آموزان آنها بر اساس معیار های ورود و خروج مورد غربالگری قرار گرفتند. از بین دانش آموزان مبتلا به پرونیشن مچ پا تعداد ۴۵ نفر به صورت تصادفی انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه حرکات اصلاحی( ۱۵ آزمودنی)، طناب زنی ( ۱۵ آزمودنی) و کنترل ( ۱۵ آزمودنی) تقسیم شدند. هر گروه تجربی به مدت ۶ هفته تحت تمرینات قرار گرفت. از آزمون Y برای ارزیابی تعادل پویا و از گونیامتر و ژیروسکوپ برای اندازه گیری حس عمقی مچ پا استفاده شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون های آنالیز واریانس یکطرفه و اندازه گیری های مکرر با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد.
یافته ها: آزمون واریانس با اندازه گیری تکراری نشان داد که زمان (پیش آزمون و پس آزمون) تاثیر معناداری بر تعادل، حس عمقی پلانتار فلکشن و اینورشن دارد (۰/۰۵>p). هر دو گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل بهبود نشان دادند و تمرینات جامع اصلاحی تاثیر بیشتری داشت. تعامل زمان و گروه در هر سه متغیر معنادار بود (۰/۰۰۴= pتا ۰/۰۰۹ =p). نتایج آزمون بونفرونی نشان داد در پیش آزمون، هیچ تفاوتی بین گروه ها معنادار نبود (۰/۰۵>p)، اما در پس آزمون، اختلاف میانگین تعادل و حس عمقی بین گروه کنترل و گروه های تمرینی معنادار بود (۰/۰۵>p)، درحالی که تفاوتی بین دو گروه تمرینی دیده نشد.
نتیجه گیری: تمرینات اصلاحی جامع و طناب زنی هر دو به بهبود تعادل و حس عمقی مچ پای دانش آموزان دختر مبتلا به پرونیشن کمک کردند. با این حال، تمرینات اصلاحی جامع تاثیر بیشتری به ویژه در کاهش خطای حس عمقی پلانتار فلکشن داشت. این نتایج نشان می دهد که اجرای تمرینات اصلاحی جامع می تواند روشی موثرتر برای بهبود عملکرد حرکتی و کاهش آسیب های مرتبط با ناهنجاری های مچ پا باشد. از این رو، استفاده از این تمرینات در برنامه های ورزشی و توانبخشی توصیه می شود.
کلیدواژه ها:
Corrective exercises ، Rope skipping ، Balance ، Ankle proprioception ، Foot pronation ، تمرینات اصلاحی ، طناب زنی ، تعادل ، حس عمقی مچ پا ، پرونیشن پا
نویسندگان
سمیه هاشمی
Department of Sport Sciences, Hakim Nizami Qochan Institute of Higher Education, Quchan, Khorasan Razavi Province, Iran.
محمد سیداحمدی
Assistant professor, Department of Sport Sciences, Velayat University, Iranshahr, Iran. Mseyedahmadi@gmail.com
کریم خلاقی
Assistant professor, Department of Sport Sciences, Mashhad Branch, Islamic Azad Univrsity, Mashhad, Iran.
ملیحه اردکانی زاده
Assistant professor, Department of Sport Sciences, faculty of humanities, damghan university, damghan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :