مهار لکه موجی گوجه فرنگی (Alternaria solani) با استفاده از عصاره آبی آویشن (Thymus vulgaris)
محل انتشار: فصلنامه حفاظت گیاهان، دوره: 39، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 221
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPP-39-1_005
تاریخ نمایه سازی: 20 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
در این بررسی، اثر سه غلظت ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلیگرم بر میلیلیتر عصاره آویشن در شرایط آزمایشگاهی و گلخانهای روی قارچ بیمارگر Alternaria solani، عامل بیماری بلایت زودرس گوجهفرنگی مورد بررسی قرار گرفت. تمامی غلظتهای عصاره آویشن مورد استفاده در این تحقیق هر یک نسبت به تیمار کنترل مثبت خود خاصیت بازدارندگی و ضدقارچی در سطح احتمال پنج درصد نشان دادند. همچنین در شرایط آزمایشگاهی و گلخانهای، عصاره آویشن وابسته به غلظت، خاصیت ضدقارچی متوسط به بالایی علیه بیمارگرA. solani داشت. زمانی که قارچ بیمارگر در روشهای آزمایشگاهی و کشت در پتریدیش، تحت تیمار با غلظتهای ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلیگرم بر میلیلیتر آویشن قرار گرفت، میزان رشد قارچ مخصوصا در تیمار غلظتهای بالا ( ۱۰۰ و ۱۵۰ میلیگرم بر میلی لیتر) کاهش چشمگیری پیدا کرد و به دنبال آن شدت بیماریزایی نیز وابسته به غلظت در میوههای گوجهفرنگی رقم ۴۱۲۹ کاهش یافت. بررسی صفات موفو-فیزیولوژیک نشان داد که عصاره آویشن وابسته به غلظت منجر به بهبود صفات مذکور در گوجهفرنگی رقم ۴۱۲۹ شامل: طول ریشه و شاخسار، وزن تر و خشک ریشه و شاخسار، افزایش محتوای کلروفیل بوته، افزایش بیان برخی آنزیمهای دفاعی مانند کاتالاز، آسکورباتپراکسیداز، پراکسیداز، فنلها و فلاونوئیدها تحت شرایط گلخانهای شد. این نتایج نشان میدهد که عصاره آویشن روی قارچ بیمارگر عامل بلایت زودرس گوجهفرنگی تحت شرایط گلخانهای و آزمایشگاهی بهخوبی تاثیر گذاشته و باعث کاهش رشد قارچ و متعاقب آن کاهش میزان شدت بیماری شده است. قابلیت ضدقارچی عصاره آویشن بر روی بوتهها در کشت آزاد و گلخانهای و همچنین میوهها در شرایط انباری میتواند، این ترکیب را بعنوان یک پادزیست گیاهی مناسب برای مطالعه روی سایر بیمارگرهای گیاهی و تجاریسازی این محصول معرفی نماید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی غلامزاده بازارباش
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، موسسه آموزش عالی آفاق، ارومیه، ایران.
سحر قلی طلوعی
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، موسسه آموزش عالی آفاق، ارومیه، ایران.
Tohid Allahverdipour
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، موسسه آموزش عالی آفاق، ارومیه، ایران.
مهرداد صالح زاده
مرکز تحقیقات ویروس شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
