تاثیر سطوح انرژی و اسیدآمینه جیره بر عملکرد رشد و قابلیت هضم مواد مغذی جوجه های گوشتی آرین

هدف: بهینه سازی بین تعادل مصرف و میزان هزینه انرژی قابل متابولیسم برای فرمولاسیون جیره جوجه های گوشتی و سطوح سایر مواد مغذی برای تبدیل موثر خوراک به توده عضلانی اساسی است. جوجه گوشتی آرین، یکی از نژادهای گوشتی است که اصالت آن به کشور ایران بر می گردد و با توجه به این که چندین دهه از ورود لاین آرین به کشور ایران می گذرد، انجام آزمایش های مستمر تغذیه ای برای تخمین دقیق تر نیاز آن ها در زمینه بهبود رشد، ضریب تبدیل خوراک، راندمان لاشه و افزایش حجم عضلانی با افزایش تراکم مواد مغذی مانند اسیدهای آمینه ضروری است. بنابراین، هدف از این مطالعه بررسی تاثیر سطوح انرژی و اسیدآمینه جیره بر عملکرد رشد و قابلیت هضم مواد مغذی جوجه های گوشتی آرین بود. روش پژوهش: تاثیر سطوح انرژی و اسیدآمینه جیره بر عملکرد رشد و قابلیت هضم مواد مغذی جوجه های گوشتی آرین با ۷۲۰ قطعه جوجه گوشتی یک روزه در قالب طرح کاملا تصادفی با شش تیمار، پنج تکرار و ۲۴ پرنده در هر تکرار به مدت ۴۲ روز بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل ۱-جیره شاهد (سطح انرژی و اسید آمینه در کل دوره پرورش مطابق با راهنما سویه گوشتی آرین)، ۲- جیره با انرژی کم تر در دوره آغازین و رشد و سپس مطابق با راهنما تا پایان دوره، ۳- جیره با انرژی و اسیدآمینه کم تر در دوره آغازین و رشد و سپس مطابق با راهنما تا پایان دوره، ۴- جیره با انرژی کم تر در دوره آغازین و رشد و سپس سطح اسیدهای آمینه بیش تر در دوره پایانی، ۵- جیره با انرژی و اسیدآمینه کم تر در دوره آغازین و رشد و سپس سطح اسیدهای آمینه بیش تر در دوره پایانی، ۶- جیره دوره آغازین و رشد مطابق راهنما و سپس با سطح بیش تر اسیدهای آمینه در دوره پایانی بودند. یافته ها: افزایش وزن روزانه پرندگانی که در دوره آغازین و رشد مطابق راهنما و سپس با سطح بیش تر اسیدهای آمینه در دوره پایانی تغذیه شده بودند، نسبت به جیره با انرژی و اسیدهای آمینه کم تر در دوره آغازین و رشد و سپس مطابق با راهنما تا پایان دوره و جوجه های تغذیه شده با جیره با انرژی و اسیدهای آمینه کم تر در دوره آغازین و رشد و سطح اسیدهای آمینه بیش تر در دوره پایانی افزایش یافت (۰۵/۰>P). پرندگانی که جیره دوره آغازین و رشد مطابق راهنما و سپس با سطح بیش تر اسیدهای آمینه در دوره پایانی دریافت کرده بودند سطح گلوکز خون بیش تر و لیپوپروتئین با چگالی پایین کم تری نسبت به پرندگانی که جیره شاهد را دریافت کردند، داشتند (۰۵/۰>P). وزن نسبی سینه و شاخص تولید پرندگانی که در دوره آغازین و رشد مطابق راهنما و سپس با سطح بیش تر اسیدهای آمینه در دوره پایانی تغذیه شده بودند نسبت به پرندگانی که جیره شاهد و جیره با انرژی و اسیدهای آمینه کم تر در دوره آغازین و رشد و سپس مطابق با راهنما تا پایان دوره دریافت کرده بودند، بیش تر بود (۰۵/۰>P). نتیجه گیری: محاسبات اقتصادی طرح نشان داد که می توان از مزیت استفاده از سطوح انرژی و اسید آمینه در جیره جوجه های گوشتی آرین استفاده کرد. به طور کلی، استفاده از جیره دوره آغازین و رشد مطابق راهنما و سپس سطح بیش تر اسیدهای آمینه در دوره پایانی سبب بهبود عملکرد در کل دوره پرورش و افزایش سودآوری خواهد شد.

کلیدواژه ها:

افزایش وزن بدن ، جوجه گوشتی آرین ، شاخص های اقتصادی ، متابولیت های سرم خون