بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کارکرد های اجرایی و نشانه های اختلال نقص توجه/ بیش فعالی در بزرگسالان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر بهبود کارکردهای اجرایی و کاهش نشانه های اختلال نقص توجه/ بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالان است. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بزرگسالان مبتلا به ADHD در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۲۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۰ نفر) جای گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله ACT بر اساس پروتکل هیز و باند (۲۰۱۲) قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه نقص عملکردهای اجرایی بارکلی (BDEFS) و پرسشنامه خودگزارشی اختلال نقص توجه/ بیش فعالی بزرگسالان کانرز استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در بهبود کارکردهای اجرایی و کاهش نشانه های ADHD در بزرگسالان موثر است (۰۵/۰ p >). بنابراین،ACT می تواند به عنوان یک مداخله کارآمد در درمان بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بیش فعالی پیشنهاد شود.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، اختلال نقص توجه/ بیش فعالی ، کارکردهای اجرایی ، بزرگسالان ، مداخله روانشناختی.