شرط توافق زوجین در انتخاب مسکن و ضمانت اجرای آن

انتخاب مسکن مناسب برای زندگی مشترک از حقوق و تکالیف زوج به شمار می رود لکن ممکن است در ضمن عقد یا قراردادی مستقل شرط شود انتخاب مسکن به زوجه تفویض گردد یا با توافق و همکاری زوجین انتخاب شود. در صورتی که اشتراط حصول توافق بین زوجین بر انتخاب مسکن شده باشد ضمانت اجرای آن شرط مشخص نیست که آیا در صورت عدم حصول توافق، این شرط زائل شده و ریاست شوهر در انتخاب یکجانبه مسکن بر می گردد و یا مانند هر قرارداد الزام آور دیگری برای اجرای آن باید از دادگاه استمداد نمود. در این خصوص آرای قضایی متضادی نیز صادر گردیده است و برخی از قضات قائل به زوال شرط و بازگشت ریاست شوهر در انتخاب مسکن شده اند و برخی قائل به استمرار شرط. از سوی دیگر. بعد از توافق و انتخاب مسکن توسط زوجین،از ماهیت این توافق،احکام و آثار آن نیز بحث نشده است. در این مقاله با توصیف دقیق روابط حقوقی ایجاد شده بین زوجین در هر یک از فروض مختلف و با استفاده از منابع مختلف فقهی و حقوقی و تحلیل آراء و اندیشه ها و تطبیق آن بر مسائل موجود، به این نتایج رهنمون شد که قرارداد یا شرطی که انتخاب مسکن را منوط به توافق زوجین می کند یک شرط یا قرارداد لازم الوفاء به شمار می رود که همانند سایر قراردادها باید به مورد اجرا گذارده شود و ضمانت اجراهای خاص خود را می طلبد و از سوی دیگر، تراضی و انتخاب مسکن نیز یک قرارداد الزام آور بوده و زوال آن نیازمند اقاله یا فسخ از جانب زوجین است.

کلیدواژه ها:

مسکن مشترک ، تفویض انتخاب مسکن ، توافق بر انتخاب مسکن مشترک ، شرط عدم خروج از منزل