ارزیابی انتقال فایتوپلاسماهای همراه بیماری های سرارغوانی و استالبور سیب زمینی از طریق غده های بذری

چکیده فایتوپلاسماهای Candidatus Phytoplasma solani و Ca. P. trifolii از عوامل اصلی بیماری-های سرارغوانی و استالبور سیب زمینی در استان اصفهان هستند. گر چه زنجرک ها ناقل اصلی فایتوپلاسماها محسوب می شوند ، ولی نقش غده های بذری در انتقال این فایتوپلاسماها و انتشار بیماری های مزبور در منطقه مشخص نیست. در بررسی حاضر، با کاشت ۱۱۱ غده بدست آمده از ۴۷ بوته سیب زمینی همراه با عوامل فایتوپلاسمایی در گلخانه و تحت شرایط بدون زنجرک، ۲۵ بوته سیب زمینی نسل دوم (%۲۲)، طی آزمون های nested-PCR آلوده به Ca. P. solani تشخیص داده شدند که ۱۹ بوته علایم فایتوپلاسمایی داشتند و شش بوته بدون علایم بودند. در هیچکدام از این نمونه ها Ca. P. trifolii ردیابی نشد. برای ارزیابی میزان انتقال فایتوپلاسما به گیاهان نسل سوم، ۸۲ غده حاصل از گیاهان آلوده نسل دوم کشت شدند که فقط در پنج نمونه (%۶) از این گیاهان Ca. P. solani ردیابی شد، ولی ردیابی Ca. P. trifolii در آنها منفی بود. احتمالا به دلیل تیتر بالاتر در میزبان، Ca. P. solani توانایی بیشتری در انتقال از طریق غده به گیاهان نسل بعدی داشت. روند نزولی انتقال Ca. P. solani از طریق غده های دختری در نسل های دوم و سوم نشان داد که احتمالا به دلیل پراکندگی غیریکنواخت فایتوپلاسما در آوندهای آبکش، تمامی غده های یک گیاه بیمار به فایتوپلاسما آلوده نمی شوند. علیرغم کاهش نرخ انتقال فایتوپلاسما در غده های نسل-های متوالی، همین میزان آلودگی کم نیز می تواند منبعی برای گسترش بیماری های ناشی از فایتوپلاسما توسط زنجرک ها در منطقه باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: پی سی آر آشیانه ای ، انتقال فایتوپلاسما ، بیماری های سیب زمینی ، غده بذری