شناسایی و تعیین اثر رهبری استراتژیک بر مزیت رقابتی پایدار با نقش سرمایه اجتماعی و انعطاف پذیری استراتژیک

این پژوهش به منظور شناسایی و تعیین اثر رهبری استراتژیک بر مزیت رقابتی پایدار با نقش میانجی سرمایه اجتماعی و انعطاف پذیری استراتژیک انجام گرفته است. پژوهش براساس پارادایم، اثبات گرایی، رویکرد، استقرایی، هدف، کاربردی، ماهیت، توصیفی-تحلیلی، داده های کمی و در سطح سازمان انجام شده است. جامعه آماری، ۱۱۰ شرکت مرکز رشد دانشگاه فردوسی مشهد هستند که نمونه گیری تصادفی ساده از ۸۶ شرکت انجام شد. پرسش نامه، ابزار گردآوری داده می باشد. با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی مرکب، پایایی بررسی گردید. تایید روایی نیز از طریق روایی صوری، روایی سازه با تحلیل عاملی تاییدی، روایی همگرا و روایی واگرا انجام گرفت. از طریق مدل یابی معادلات ساختاری و به کمک نرم افزارهای SPSS و PLS، داده ها مورد تحلیل و آزمون قرار گرفتند. در نهایت، یافته ها بیانگر آن است که رهبری استراتژیک به صورت مستقیم و همچنین از طریق سرمایه اجتماعی و انعطاف پذیری استراتژیک بر مزیت رقابتی پایدار، اثر مثبت و معناداری دارد. سرمایه اجتماعی و انعطاف پذیری استراتژیک نیز به صورت مستقیم بر مزیت رقابتی پایدار، اثر مثبت و معناداری دارند.

کلیدواژه ها:

رهبری استراتژیک ، مزیت رقابتی پایدار ، سرمایه اجتماعی ، انعطاف پذیری استراتژیک